Εισήγηση κατέθεσε η δημοτική ομάδα του Δημοκρατικού Συναγερμού προς τον Δήμο Λεμεσού, όπως η υπό διαμόρφωση Ακταία οδός μετονομαστεί σε λεωφόρο ή οδό Γλαύκου Κληρίδη, εις μνήμη του πρώην Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας.


Σύμφωνα με πληροφορίες της «Λεμεσός», η σημερινή Ακταία οδός, δηλαδή ο δρόμος μεταξύ Νέου και Παλιού Λιμανιού, θα μεταμορφωθεί στο άμεσο μέλλον «από ένα χωματόδρομο, σε μια σύγχρονη και βιώσιμη αρτηρία για την πόλη μας, που θα ενώνει το νέο λιμάνι με το παλιό και θα αποτελεί πνεύμονα πρασίνου, σημείο έλξης για θαλάσσιες και πολιτιστικές δραστηριότητες και κοινωνικές συναθροίσεις, αλλά παράλληλα έναυσμα για ανάπτυξη της τουριστικής, οικιστικής και εμπορικής δραστηριότητας ολόκληρης της περιοχής».


Παράλληλα, αναφέρεται πως «η συγκεκριμένη οδός συμβολίζει, αντικατοπτρίζει και συνδυάζει όλα τα στοιχεία που χαρακτήριζαν τον Γλαύκο Κληρίδη σε επίπεδο πολιτικού και αρχηγού κράτους». Επιπρόσθετα, υπογραμμίζεται η πρόκληση που ο Δήμος Λεμεσού  καλείται να διαχειριστεί, «το όραμα που δίνει σε ολόκληρη την περιοχή και την προσθετική αξία για το μέλλον και την προοπτική της πόλης μας».

Με καταγωγή από την επαρχία Λεμεσού

Υπενθυμίζεται μάλιστα το γεγονός, πως ο Γλαύκος Κληρίδης είχε καταγωγή από την Λεμεσό (Αγρός) και είχε τεράστια αγάπη για την θάλασσα, έτσι ο δήμος «οφείλει να τον τιμήσει για την προσφορά του, 6 χρόνια μετά από τον θάνατο του».

Τέλος, η Δημοτική Ομάδα του Δημοκρατικού Συναγερμού θεωρεί πως η μετονομασία της Ακταίας οδού σε οδό ή λεωφόρο Γλαύκου Κληρίδη, αποτελεί μια ελάχιστη αλλά αξιοπρεπή απόδοση και φόρο τιμής στον πολιτικό άνδρα αυτόν.


Ναι αλλά όχι εκεί, λέει το ΑΚΕΛ - Πρόταση και για Χριστόφια

Σε επικοινωνία που είχαμε με τον  επικεφαλής της δημοτικής ομάδας του ΑΚΕΛ Μιχάλη Σωκράτους σχετικά με το θέμα, μας τόνισε την ιστορικότητα του ονόματος της Ακταίας οδού και ότι απτελεί σημείο αναφοράς μεταξύ των Λεμεσιανών. Ταυτόχρονα μας ξεκαθάρισε πως πάγια θέση του κόμματος είναι να μην μετονομάζονται οι οδοί, ειδικά σε δρόμους που είναι ιδιαίτερα σημαντικοί. Παρόλα αυτά, δεν είναι αντίθετοι στην ονοματοδοσία καινούργιων δρόμων ή οδών, σε μεγάλες προσωπικότητες της Κύπρου. Συνεχίζοντας, μας αποκάλυψε ότι σύντομα θα κατατεθεί πρόταση και για τον τέως Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας α. Δημήτρη Χριστόφια.

Ο δημοτικός σύμβουλος ΕΔΕΚ Αδάμος Κόμπος ανάφερε ότι διαφωνεί με την ονομασία της συγκεκριμένης οδού, λόγω του ότι καθιερώθηκε με το συγκεκριμένο όνομα εδώ και δεκαετίες και υπογράμμισε ότι «πρέπει να βρεθεί ένας καινούργιος δρόμος να τιμηθεί ο Γλαύκος Κληρίδης».

Από την πλευρά του ο Πρόδρομος Ττοπουζής του Κινήματος Αλληλεγγύης υπογράμμισε ότι «ο Γλαύκος Κληρίδης και ο Εζεκίας Παπαϊωάννου όπως και άλλοι πολλοί πρόσφεραν στον τόπο και πρέπει να τιμώνται αναλόγως. Παρόλα αυτά η "Αλληλεγγύη" δεν συζήτησε ακόμη το θέμα για να παρθεί απόφαση όσον αφορά την στάση που θα τηρήσουν στο δημοτικό συμβούλιο.

Τέλος, ο δημοτικός σύμβουλος με την «Πράσινη Λεμεσός» Ηλίας Ιωακείμ σε δηλώσεις του στην «Λ» είπε ότι είναι ένα θέμα που θα συζητήσουν στην Π.Λ. και θα πάρουν απόφαση συλλογικά.

Σύντομο Βιογραφικό του Γλαύκου Κληρίδη

Πολλά μπορούν να γραφτούν για τον συγκεκριμένο διακεκριμένος Κύπριο πολιτικό και ιστορικό ηγέτη «πολιτικό πατέρα» πολλών προσωπικοτήτων της Δεξιάς.  Παραθέτουμε μια σύντομη βιογραφία του από γνωστή ιστοσελίδα*. «Διετέλεσε πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας (1993- 2003) και πέτυχε την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς προηγούμενη λύση του Κυπριακού.

Ο Γλαύκος Κληρίδης γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 24 Απριλίου 1919 και ήταν ο μεγαλύτερος γιος του διαπρεπούς δικηγόρου και πολιτικού Ιωάννη Κληρίδη (1887-1961). Φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο μέχρι την Ε' τάξη και περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Λονδίνο το 1937. Στη συνέχεια γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, αλλά με την έκρηξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου τον Σεπτέμβριο του 1939 διέκοψε τις σπουδές του και κατατάχθηκε στην Πολεμική Αεροπορία της Μεγάλης Βρετανίας (RAF). Μετέσχε σε αποστολές πάνω από τη Γερμανία και στις 24 Ιουλίου του 1942 το αεροπλάνο του καταρρίφθηκε και ο ίδιος συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Γερμανούς. Παρέμεινε σε αιχμαλωσία μέχρι το 1945 και αποπειράθηκε τρεις φορές να δραπετεύσει. Κατά το διάστημα της θητείας του στη RAF παρασημοφορήθηκε για διακεκριμένες υπηρεσίες κατά του εχθρού.


Μετά την επάνοδό του στην Αγγλία συμπλήρωσε τις σπουδές του και το 1948 έλαβε άδεια άσκησης της δικηγορίας. Επανήλθε στην Κύπρο και άσκησε ενεργά τη δικηγορία έως το 1959. Κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα (1955-59) ήταν ενεργό μέλος της ΕΟΚΑ με το ψευδώνυμο «Υπερείδης» και παράλληλα υπερασπιζόταν τους Κύπριους αγωνιστές στα δικαστήρια. Μία από τις δραματικότερες υποθέσεις που ανέλαβε ήταν αυτή της υπεράσπισης του Μιχαήλ Καραολή, κατά την οποία δημόσιος κατήγορος ήταν ο Ραούφ Ντεκτάς, ο μετέπειτα ηγέτης των Τουρκοκυπρίων. Ετοίμασε, επίσης, φάκελο για πολλές περιπτώσεις παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τους Άγγλους, τις οποίες παρουσίασε η Ελληνική Κυβέρνηση στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης.


Πήρε μέρος στη Διάσκεψη του Λονδίνου το 1959 και κατά τη μεταβατική περίοδο, μεταξύ αποικιακής διακυβέρνησης και ανεξαρτησίας (1959-1960), διατέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης υπό τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. Την ίδια περίοδο διατέλεσε αρχηγός της Ελληνοκυπριακής Αντιπροσωπείας στη Μικτή Επιτροπή για το Σύνταγμα. Στις πρώτες προεδρικές εκλογές (13 Δεκεμβρίου 1959) υποστήριξε την υποψηφιότητα του αρχιεπισκόπου Μακαρίου αντί του πατέρα του Ιωάννη Κληρίδη. Όταν κατηγορήθηκε ότι παραβίαζε τη χριστιανική εντολή «τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου...», αυτός απαντούσε με το αρχαιοελληνικό ρητό «πατρός τε και μητρός τε και των άλλων προγόνων απάντων τιμιότερον και αγιότερον εστίν η πατρίς».


Στις πρώτες βουλευτικές εκλογές (31 Ιουλίου 1960) ήταν επικεφαλής του δεξιού «Πατριωτικού Μετώπου». Εκλέχθηκε βουλευτής Λευκωσίας και στη συνέχεια Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στη θέση αυτή παρέμεινε έως τον Ιούλιο του 1976. Το 1964 ηγήθηκε της ελληνοκυπριακής αντιπροσωπείας στη Διάσκεψη του Λονδίνου και το 1968 ορίστηκε εκπρόσωπος της ελληνοκυπριακής πλευράς στις συνομιλίες για το Κυπριακό που άρχισαν με πρωτοβουλία του γ.γ. του ΟΗΕ, Ου Θαντ. Εκπρόσωπος των Τουρκοκυπρίων ήταν ο παλιός του γνώριμος από τα δικαστήρια Ραούφ Ντεκτάς. Το 1969 συγκρότησε με τον Πολύκαρπο Γεωρκάτζη το «Ενιαίον Κόμμα», το οποίο αναδείχθηκε το μεγαλύτερο κόμμα της Κύπρου στις εκλογές της 5ης Ιουλίου του 1970. Δύο χρόνια νωρίτερα είχε πρωτοστατήσει στην επανεκλογή του Μακαρίου στην Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας.


Μετά το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου (15 Ιουλίου 1974) και την επακολουθήσασα τουρκική εισβολή στην Κύπρο (20 Ιουλίου), ο Κληρίδης ανέλαβε προσωρινά την Προεδρία της Δημοκρατίας υπό την ιδιότητά του ως Προέδρου της Βουλής έως τις 7 Δεκεμβρίου 1974, οπότε επέστρεψε στην Κύπρο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, που είχε εξαναγκασθεί από τους πραξικοπηματίες να εγκαταλείψει τη μεγαλόνησο. Τότε, ο Κληρίδης επανήλθε στα καθήκοντά του και παράλληλα ανέλαβε εκπρόσωπος των Ελληνοκυπρίων στις διακοινοτικές συνομιλίες. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως τις Συνομιλίες της Βιέννης (Φεβρουάριος του 1978), οπότε παραιτήθηκε, επειδή κατηγορήθηκε ότι υπερέβη τις οδηγίες που του είχαν δοθεί.


Στις 4 Ιουλίου του 1976 ανακοίνωσε την ίδρυση ενός νέου κομματικού σχηματισμού με την ονομασία «Δημοκρατικός Συναγερμός», αφού προηγουμένως διέλυσε το «Ενιαίον Κόμμα». Ο ΔΗΣΥ μαζί με το ΑΚΕΛ είναι σήμερα τα δύο μεγάλα κόμματα της Κύπρου. Κατά τις βουλευτικές εκλογές του 1981, του 1985 και του 1991, ήταν επικεφαλής του συνδυασμού του ΔΗΣΥ και εξελέγη Βουλευτής Λευκωσίας. Στη Βουλή των Αντιπροσώπων, ως Πρόεδρος του κόμματος, ηγήθηκε της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΔΗΣΥ μέχρι της εκλογής του ως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1993.


Τον Φεβρουάριο του 1988 διεκδίκησε για πρώτη φορά την Προεδρία της Δημοκρατίας, αλλά ηττήθηκε από τον ανεξάρτητο (με την υποστήριξη του ΑΚΕΛ) Γιώργο Βασιλείου. Πέντε χρόνια αργότερα (14 Φεβρουαρίου 1993) επικράτησε δύσκολα του Γιώργου Βασιλείου και ανέλαβε την Προεδρία της Δημοκρατίας. Επανεξελέγη στις 15 Φεβρουαρίου 1998 με αντίπαλο τον Γιώργο Ιακώβου (ΔΗΚΟ-ΑΚΕΛ). Μείζον επίτευγμα της Προεδρίας του ήταν η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς προηγούμενη λύση του Κυπριακού. Στις εκλογές του Φεβρουαρίου του 2003 διεκδίκησε και τρίτη προεδρική θητεία, αλλά ηττήθηκε καθαρά από τον Τάσσο Παπαδόπουλο και αποχώρησε της ενεργού πολιτικής. Στο δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου του 2004 τάχθηκε υπέρ του σχεδίου Ανάν για τη λύση του Κυπριακού.

10650934215158012252594538737628978580597362n

Με την προεδρική φρουρά 1993-1998
Ο Γλαύκος Κληρίδης διετέλεσε Πρόεδρος του Κυπριακού Ερυθρού Σταυρού από το 1961 έως το 1963 και σε αναγνώριση των εξαίρετων υπηρεσιών του, του απονεμήθηκε τιμητική διάκριση και ανακηρύχθηκε ισόβιο μέλος. Ο Πάπας Ιωάννης 23ος του απένειμε το Χρυσό Μετάλλιο της Τάξης του Αγίου Τάφου ως αναγνώριση των υπηρεσιών που είχε προσφέρει και της κατανόησης που είχε δείξει ως Αρχηγός της Ελληνοκυπριακής αντιπροσωπείας στη Μικτή Επιτροπή για το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, σχετικά με τη θρησκευτική μειονότητα των Ρωμαιοκαθολικών (Λατίνων) της Κύπρου. Είχε τιμηθεί και από την Ελλάδα με τα Διάσημα του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Σωτήρος από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Καραμανλή.

Ήταν νυμφευμένος με τη ινδικής καταγωγής Λίλα-Ειρήνη (1921-2007), με την οποία απέκτησε μία κόρη, την Καίτη Κληρίδου (1949), ηγετικό στέλεχος του ΔΗΣΥ σήμερα. Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται τα βιβλία «Η Κατάθεσή μου» (σε τέσσερις τόμους) και «Ντοκουμέντα μιας Εποχής, 1993 - 2003».

Ο Γλαύκος Κληρίδης πέθανε αργά το απόγευμα της 15ης Νοεμβρίου 2013 στην κλινική «Ευαγγελίστρια» της Λευκωσίας, σε ηλικία 94 ετών. Η πορεία της υγείας του είχε επιδεινωθεί ραγδαία τις τελευταίες ημέρες από νεφρική ανεπάρκεια, την οποία προκάλεσε ο διαβήτης.

*Πηγή βιογραφίας από: https://www.sansimera.gr/biographies/724

Η σημερινή κατάσταση της Ακταίας Οδού (Καρνάγιο) 

Η κατάσταση που επικρατεί σε αυτή την περιοχή και στην συγκεκριμένη οδό δεν αποτελεί τιμή για την συμπρωτεύουσα η οποία βρίσκεται λίγα μέτρα από τον λαμπερό έργο της Μαρίνας Λεμεσού, με οικιστική και εμπορική ανάπτυξη και πολλούς χώρους ψυχαγωγίας. Σε αυτό το χώρο είναι το Kαρνάγιο της Λεμεσού, όπου τα τελευταία χρόνια, δεκαετίες αφέθηκε χωρίς φροντίδα και έλεγχο με αποτέλεσμα να μετατραπεί σε ένα απέραντο σκουπιδότοπο.

Ο ανοικτός αυτός παραθαλάσσιος χώρος τοποθετείται δυτικά του παλιού λιμανιού και φτάνει μέχρι και το νέο λιμάνι της πόλης. Εκεί βρίσκεται το λεγόμενο Καρνάγιο και οι παλιές οινοβιομηχανίες της Κύπρου. Αυτή την στιγμή αποτελεί την χωματερή της Λεμεσού, με την συνεχή και επαναλαμβανόμενη απόρριψη οικιακών απορριμμάτων και κάθε είδους άλλων άχρηστων αντικειμένων (καναπέδες, τηλεοράσεις, είδη υγιεινής κ.α). 

 

1067315882686821579126986262643308310730928n

 

1061629086096325430116275618344642369533263n

1069032072919304886223903142595050603485750n

1067993761166799777008899886431516318566202n

10690375027592956310140161968981917815446300n

 

 

 

Διαβάστηκε 1710 φορές

Leave a comment

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα της Κύπρου! Η εφημερίδα «Λεμεσός» είναι η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα όχι μόνο της πόλης και επαρχίας Λεμεσού αλλά και παγκύπρια. Κυκλοφορεί κάθε Παρασκευή σε χιλιάδες αντίτυπα και διανέμεται δωρεάν... [περισσότερα]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ: P & E Publishers & Advertising Ltd
Διεύθυνση: ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 67,
EVIS COURT, ΓΡ.1, 3052, ΛΕΜΕΣΟΣ
Email: elemesos@cytanet.com.cy
Τηλ: 25877464, 25877465, 99348555
Fax: 25565325

Top