Συνέντευξη στη Μαρία-Ιζαμπέλλα

 

Είχα κολλήσει με ένα τραγούδι του, το «Για να γυρνάς», και το άκουγα για μέρες σερί. Στην εποχή που κατακλυζόμαστε από τόσα τραγούδια που μοιάζουν όμοια μεταξύ τους, ελάχιστα από αυτά μπορούν να σου φέρουν αυτό το κόλλημα. Και μάλιστα, να είναι τραγούδια τα οποία δεν παίζονταν επανειλημμένα στα Μέσα προηγουμένως. Για το μικρό νησί μας, ο αριθμός των views που έχει στα βίντεο του είναι αρκετά μεγάλος. Έχει δημιουργήσει το δικό του κοινό, που τον ακολουθεί εκεί που παρουσιάζεται. Αυτό το καλοκαίρι, τις Κυριακές, θα τον βρούμε στη μουσική σκηνή ΚΥΚΛΟΣ στην πόλη μας.

Ο Βύρωνας όσο κουβεντιάζαμε με εντυπωσίαζε για την ωριμότητά του, τη δυνατότητα έκφρασης άποψης για κάθε κοινωνικό-πολιτικό θέμα με λόγο ευφυή και πρωτότυπο, μα και για τον δυναμισμό του. Ταυτόχρονα με εντυπωσίαζε μια τρυφερή ευαισθησία που «κρυβόταν» κάτω από τις κουβέντες του. Ήταν η ίδια ευαισθησία και αυθεντικότητα που εντόπιζα σε κάθε του τραγούδι.

 

vyrwnas-potsos-hashtag

 

Ποιος ή τι ήταν αυτό που σε βοήθησε να καταλάβεις ότι ήθελες να αφοσιωθείς στη μουσική;

Κατά τη διάρκεια των σπουδών μου στη Μηχανολογία ξεκίνησα να παίζω λάιβ. Απολάμβανα την ανταλλαγή της ενέργειας με τον κόσμο. Δεν είναι απαραίτητο να είναι μια συγκεκριμένη στιγμή που σε κάνει να το συνειδητοποιείς… Ήταν ένα κύμα εμπειριών.

 

Όταν ήσουν όμως στις σπουδές σου, είχες αντιληφθεί με σιγουριά ότι θα το ακολουθήσεις και ως αποκλειστικό σου επάγγελμα;

Όχι. Στις σπουδές όμως, ξεκίνησα να γράφω δικούς μου στίχους και συνειδητοποίησα ότι πέρα από το ότι μʼ αρέσει, αν το θέλω μπορώ να το ακολουθήσω και επαγγελματικά. Κατά τη διάρκεια του μεταπτυχιακού μου έγραψα πάρα πολλά κομμάτια, μέσα σε έναν χρόνο. Κάποια από αυτά, τα χρησιμοποίησα ακόμη και στον τέταρτο δίσκο.Εκεί όμως, μπήκαν οι βάσεις. Ξέρω ότι δεν έχω τη φωνή της Μαρίας Κάλλας, αλλά επίσης ξέρω το πάθος μου για τη μουσική και την ανταλλαγή ενέργειας μέσω των τραγουδιών μου. Κατάλαβα ότι είχα το υλικό για να ελπίζω σε κάτι διαχρονικό που θα μου έδινε τη δυνατότητα να ζω μοναδικές στιγμές με το κοινό.

 

Είναι περίεργο αυτό που λες για τη φωνή σου πάντως, γιατί έχεις μια ιδιαίτερη χροιά που σε ξεχωρίζει.

Όταν ξεκίνησα η φωνή μου ήταν ακόμα ακατέργαστη. Σιγά-σιγά ζυμώθηκα πάνω στο πάλκο. Με τα χρόνια βρήκα τη φωνή μου, το διάφραγμά μου, το head voice μου, το chest voice μου και όλα αυτά. Και ήρθε μία φάση που όλο αυτό ωρίμασε. Αυτό το βλέπω και στις δισκογραφικές δουλειές. Η πρώτη βγήκε πειραματικά, η δεύτερη βγήκε πιο σοβαρά, στην τρίτη θεωρώ ότι υπήρχε μια μουσική εξέλιξη. Στον τέταρτο δίσκο με τίτλο ΔΥΟ ΘΗΡΙΑ που ετοιμάζομαι να βγάλω τώρα, θεωρώ ότι μουσικά ανέβηκε ακόμα ένα σκαλί, γιατί μελετώ ασταμάτητα. Άρα βλέπω μια εξέλιξη που για μένα είναι το κύριο συστατικό που χρειάζομαι, ώστε να συνεχίσω να προχωρώ.

 

Κλισέ ερώτηση, μα τι/ποιος μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης;

Οποιοδήποτε έντονο συναίσθημα είτε αυτό είναι χαρά, λύπη, αδικία…φτάνει να είναι κάτι που θα κινήσει ένα κύτταρο εσωτερικό. Εκείνο το κάτι που θα με κάνει να νιώσω ότι είναι αρκετό για να γράψω.

 

Σπούδασες και εργάστηκες για λίγο ως μηχανολόγος μηχανικός. Το θεωρώ αξιοθαύμαστο να αλλάζεις μια προκαθορισμένη πορεία της ζωής σου, αν βλέπεις ότι αυτή τελικά δεν σε γεμίζει.

Ξανάγινε αυτό και με το ποδόσφαιρο όταν έπαιζα στην Εθνική Νέων Κύπρου και ένα ατύχημα με ανάγκασε να σταματήσω. Η αλήθεια είναι ότι όταν είχα πάρει την απόφαση να φύγω από τη μηχανολογία ήρθε και η οικονομική κρίση. Πολλοί συνάδελφοι μου έχασαν τη δουλειά τους, ενώ εγώ συνέχισα να παίζω λάιβ. Οπότε τη δεδομένη στιγμή ίσως, φάνηκα και τυχερός. Για να καταφέρω ως μηχανολόγος να έχω ένα βιώσιμο εισόδημα, έπρεπε να πάω στο Dubai ή στη Doha να δουλέψω, οπότε είπα όχι. Αυτό δεν ήταν για μένα.

 

vyrwnas-potsos-hashtag-4

 

Πες μου για αυτό που ανέφερες με το ποδόσφαιρο και τον τραυματισμό σου που σε ανάγκασε να σταματήσεις. Τι σε δίδαξε;

Ότι τίποτα δεν διαρκεί για πάντα. Ήταν ο πρώτος «πάτσος» που έφαγα στη ζωή μου. Ήταν δέκα χρόνια κόπου «χαμένα». Είχα φτάσει σε αρκετά υψηλό επίπεδο. Το έβλεπα σοβαρά. Έπαιζα και το απολάμβανα. Ο τραυματισμός μου με έμαθε ότι τη μια μέρα είσαι… την άλλη δεν είσαι. Με δίδαξε ότι η ζωή δεν είναι μόνο γιασεμιά.

 

Πώς βλέπεις όλο αυτό που έγινε στη δική σου γενιά και στις επόμενες με την οικονομική κρίση;

Θεωρώ ότι όλοι αυτοί που κατηγορούν τη νεολαία θα έπρεπε να ντρέπονται γιατί εκείνοι έφεραν την κρίση, δηλαδή η γενιά των πατεράδων μας και πιο πίσω ακόμη, έχει την ευθύνη. Όταν εγώ τελείωνα τις σπουδές και ήμουν έτοιμος να «μασήσω σίδερα» δεν υπήρχαν σίδερα. Στο τέλος της ημέρας… ποια είναι η άποψή μου; Ότι μια μερίδα ανθρώπων δεν είχε ευκαιρίες. Τελείωσαν τις σπουδές για τις οποίες ξόδεψαν οι γονείς τους τόσα λεφτά, για να παίρνουν 700 ευρώ. Άρα ούτε καν τα λεφτά που επένδυσαν οι γονείς τους δεν έβγαιναν.

Από την άλλη, τουλάχιστον αυτή η γενιά δεν μεγάλωσε σε μια φούσκα, όπως οι γονείς μας που πηγαίνοντας να τη μεγαλώσουν κι άλλο… αυτή έσκασε. Η μεσαία τάξη έχει πια εξαφανιστεί. Δεν μπορείς για όλα αυτά να φταίξεις ένα άτομο. Φταίνε όλοι. Είμαστε όλοι το σύστημα. Αυτό έφερε όμως, ευτυχώς, και μια καλλιτεχνική άνθιση στον τόπο γιατί ο κόσμος πείνασε. Πέρασε η εποχή των χρυσών αγελάδων.

 

Αρκετά τραγούδια σου έχουν θέμα τον έρωτα. Ο έρωτας υπάρχει; Και αν υπάρχει διαρκεί ή είναι μια προσωρινή ψευδαίσθηση;

Δεν έχω ιδέα. Το μόνο που ξέρω είναι ότι ο έρωτας μπορεί να σε κάνει να νιώσεις τα ομορφότερα μα και τα χειρότερα συναισθήματα ταυτόχρονα. Αν διαρκεί ή όχι; Πες μου εσύ από τις εμπειρίες σου… Με κάποιους ανθρώπους υπήρχε πάθος, με άλλους δεν υπάρχει. Τώρα αν στον χρόνο διαρκέσει εξαρτάται και από τους ανθρώπους και από τη χημεία. Δεν έχει λάθος ή σωστό ή υπάρχει συγκεκριμένη απάντηση. Έρωτας είναι κάτι που νιώσαμε για να μην πω όλοι, έστω οι περισσότεροι και ο καθένας από εμάς έχει τη δική του εκδοχή. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι δεν υπάρχει perfect match για κανέναν. Υπάρχει good match, υπάρχει amazing match, chemical match. Αλλά όχι το άλλο μας μισό, γιατί είμαστε ολόκληροι.

 

Είχε μια στιγμή που έφτασες να σκεφτείς ότι θα τα παρατήσεις στη μουσική σου πορεία;

Πολλές φορές. Φτάνει μια στιγμή που αναρωτιέσαι αν αξίζει αυτό που κάνεις, ιδιαίτερα τώρα που ετοιμάζομαι να βγάλω δίσκο, σε μια εποχή που δεν βγαίνουν δίσκοι καν και ξέρω ότι δεν θα εκτιμηθεί ούτε η προσπάθεια, ούτε ο χρόνος, ούτε τίποτα. Άρα στην ουσία είμαι σε ένα δίλημμα γιατί ενώ κάνω κάτι για μένα, ουσιαστικά δεν με ωφελεί. Μου λένε συχνά «Μα με τη δουλειά σου απέκτησες σεβασμό». Ωραία… μα ο σεβασμός δεν τρώγεται, δεν πληρώνει το ενοίκιο. Και προσπαθείς όσο μπορείς μέσα σε αυτή την κατάσταση να παραμείνεις ανέπαφος και να μην επηρεάζεσαι από την εφήμερη κουλτούρα, αλλά δυστυχώς εκείνη πληρώνει.

 

Η τέχνη εν ολίγοις δεν πληρώνει;

Η τέχνη δεν πληρώνει και την κάνουν και πολλοί. Δεν είναι κάτι σπέσιαλ. Η συνέχεια κι η διάρκεια στο να αντέχεις σε αυτόν τον «πόλεμο» είναι δύσκολη. Σε κάποια φάση θα νιώσεις κούραση. Αν εκείνη τη στιγμή, αφήσεις το ρεύμα να σε παρασύρει, τελείωσε. Αν έχεις ένα στόμα να ταΐσεις πώς θα συνεχίσεις; Στην Κύπρο είναι περισσότεροι οι μουσικοί από τα μαγαζιά, άρα η προσφορά με τη ζήτηση δεν πάει ανάλογα. Ή από τη μία θα πρέπει να κάνεις επιτυχίες συνέχεια για να κρατιέσαι, ώστε να έχεις κόσμο που σε ακολουθά ή από την άλλη θα επενδύσεις σε κάτι μακροπρόθεσμο με το ρίσκο ότι μπορεί να μην πετύχει και να πάει ο κόπος σου «χαμένος» σε εισαγωγικά γιατί το χαμένος αφορά μόνο το οικονομικό κομμάτι.

Μπορείς δηλαδή να χτίσεις ένα όνομα που θα έχει σεβασμό και μία ζήτηση και να προσπαθείς συνέχεια να εξελίσσεσαι. Εγώ διάλεξα τον δεύτερο δρόμο που είναι πιο δύσκολος. Ντάξει. Έχει τα πάνω-κάτω, τα δεξιά-αριστερά του. Πλέον, πόσοι τραγουδοποιοί υπάρχουν εν ενεργεία στην Κύπρο αυτή τη στιγμή, που οι ίδιοι να γράφουν τα κομμάτια τους; Και αυτών των λίγων τραγουδοποιών που υπάρχουν, πόσο αποδεχτή είναι η δουλειά τους και πόσο υποστηρίζεται από τα Μέσα;

 

Έχεις τα δικά σου τραγούδια, το δικό σου μουσικό ύφος και έχεις καταφέρει να δημιουργήσεις το δικό σου κοινό. Πόσο δύσκολο ήταν να γίνει αυτό στη μικρή Κύπρο, αφού ξέρουμε ότι ο κόσμος συνήθως ακολουθεί τα trends κι αυτά που προωθούνται μέσω των ΜΜΕ;

Δεν είναι αδύνατον. Μα είναι δύσκολο. Αν έχεις ένα υλικό που είναι πιασάρικο, που θα αρέσει στον κόσμο, θα τα καταφέρεις. Από την άλλη όσο πιο πιασάρικο είναι μπορεί να είναι και εφήμερο, άρα το κομμάτι σου μπορεί να ξεχαστεί. Πρέπει να βγάζεις έτσι καινούργια κομμάτια συνέχεια που κι αυτά το πολύ να είναι δημοφιλή για δυο μήνες και μετά «Καληνύχτα σας». Αν με ρωτήσεις τι έπαιζε πριν δύο χρόνια στην Κύπρο εγώ προσωπικά δεν θα θυμάμαι να σ’ απαντήσω. Είναι λες και υπάρχει ένα καλάθι που αδειάζει και γεμίζει συνέχεια με σαβούρα, μέχρι τον επόμενο χρόνο. Το στοίχημα είναι να καταφέρεις να γράφεις τραγούδια που κρατάνε στον χρόνο.

 

Το κυπριακό ραδιόφωνο στηρίζει τους Κύπριους καλλιτέχνες;

Δεν ξέρω… εσύ να μου πεις (γελάει). Ο Κώστας ο Σωτηρόπουλος είναι μια από τις εξαιρέσεις. Με συγκίνησε που επειδή ήταν τα γενέθλιά μού μου έκανε αφιέρωμα. Τον πήρα τηλέφωνο και του είπα χίλια ευχαριστώ. Εγώ προσωπικά ως Βύρωνας είχα βοήθεια, αλλά όχι όση θα ήθελα. Μίλησα και πρόσφατα με ραδιοσταθμούς και μου είπαν: «Εν πολλά ωραία τα τραγούδια σου, αλλά εδώ δεν παίζονται, εν άλλο το trend, εν έσιει beat το κομμάτι σου, τι να το κάμω;»

Θα σου πω μια θεωρία τώρα; Εντάξει;

 

vyrwnas-potsos-hashtag-2

 

vyrwnas-potsos-hashtag-6

 

Να μου πεις, του απαντώ και τον ακούω προσεκτικά καθώς πήρε το ρόλο και του δημοσιογράφου και του συνεντευξιαζόμενου.

Στην ιστορία της μουσικής υπήρχαν τέσσερις εποχές: Μπαρόκ, Κλασική, Ρομαντική, Σύγχρονη/μοντέρνα. Στη Μπαρόκ ήταν οι εννιά νότες του Μπαχ που σε έκαναν να νιώθεις συναίσθημα, μετά ήρθε η Κλασική μπήκαν κλίμακες και ομορφιές. Στη συνέχεια ο Ρομαντισμός, όπου φύγαμε λίγο από τον ρυθμό για να είναι πιο ελεύθερα τα πράγματα και φτάσαμε στη Μοντέρνα όπου ξεφύγαμε μελωδικά και ρυθμικά. Ο ρυθμός άργησε ιστορικά να μπει στη μουσική.

Στην αρχή ήταν πιο σταθερά τα πράγματα και κυριαρχούσε το συναίσθημα. Σήμερα, επειδή γίναμε τόσο «ευαίσθητοι» σαν άνθρωποι και δεν μπορεί να μας πει κάποιος κάτι χωρίς να θιχτούμε, εξαφανίσαμε το συναίσθημα και από τη μουσική. Έμεινε μόνο ο ρυθμός. Αν σου πω ένα κομμάτι που θα σου λέει όχι απλά τα προβλήματα σου…μα και τα ελαττώματά σου, ένα κομμάτι που θα σου πει τις αλήθκειες που εν θέλεις να σου τις πουν γιατί πονούν… εννά με ακούσεις;

 

Πόσο βοήθησε το YouTube τη μουσική παραγωγή;

Βοήθησε και δεν βοήθησε ταυτόχρονα. Καταρχάς μόλις βγήκε κατέρρευσε η μουσική βιομηχανία. Γιατί η μουσική βιομηχανία ήταν εκείνη η οποία έλεγχε το ότι για να ακούσεις ένα τραγούδι θα έπρεπε να πληρώσεις: να αγοράσεις ένα cd, μια κασέτα, ένα δίσκο. Μάζευε τα δικαιώματα που έδιναν οι μουσικοί παραγωγοί με τις λίστες τους και πλήρωνε τους τραγουδιστές.

Έχει καλά, έχει και κακά. Το καλό είναι ότι δόθηκε ελευθερία λόγου σε όλους κι όχι μόνο σε όσους «ενέκριναν» οι δισκογραφικές εταιρείες. Το κακό είναι ότι δεν είμαι σίγουρος κατά πόσο πρέπει όλοι να έχουμε το ίδιο δικαίωμα λόγου. Να το έχεις ναι… αν έχεις και εγκέφαλο. Είμαι ιδιαίτερα ευαίσθητος σε θέματα που αφορούν παιδιά και ακατάλληλα βίντεο που είναι εκεί σε δημόσια θέα δωρεάν. Τα πράγματα στα οποία εκτίθενται τα παιδιά πια δεν είναι φυσιολογικά για την ανάπτυξή τους. Με προβληματίζει κι ο τρόπος που προβάλλεται η γυναίκα ως σεξουαλικό αντικείμενο.

 

Τι νέο νιώθεις ότι φέρνει ο νέος σου δίσκος ΔΥΟ ΘΗΡΙΑ και τι παραμένει ίδιο από τον Βύρωνα που γνωρίζουμε;

Αυτός ο δίσκος είναι πιο συναισθηματικός, πιο εσωτερικός, εμπνευσμένος από συναισθηματικές πληγές. Και ο δίσκος ΓΙΑ ΝΑ ΓΥΡΝΑΣ είχε συναίσθημα βέβαια, αλλά Ο ΜΟΪΚΑΝΟΣ για παράδειγμα είχε πιο πολλή αντίδραση που ήταν και ανάλογη της αντίστοιχής μου ηλικίας. Μέσα στον Αύγουστο υπολογίζω να βγει. Μάλλον δεν θα κάνω καν παρουσίαση και θα τα βάλω κατευθείαν στο YouTube. Είναι μία πρόταση πολύ διαφορετική από τη μόδα της εποχής. Είναι για αυτούς που πεθύμησαν καινούργια τραγούδια με νόημα, με συναίσθημα. Δεν είναι κάτι που δεν έχει ξαναγίνει, αλλά είναι σίγουρα κάτι που λείπει από το σήμερα. Το γεγονός από την άλλη, ότι βγάζω δίσκο σε μια εποχή που κανείς δεν βγάζει δίσκο, είναι ένα εγχείρημα από μόνο του.

 

Ποια είναι η σχέση ενός καλλιτέχνη σαν εσένα με την κιθάρα του;

Ε καλά…είναι αρρωστημένη η σχέση. Είναι σχέση αγάπης-μίσους. Μου έδωσε χαρές, μου έδωσε λύπες. Όλα μου τα τραγούδια είναι βιωματικά. Άρα η πρώτη που άκουσε το συναίσθημα μου είναι η κιθάρα μου. Της είπα και πολλά «ευχαριστώ», της είπα και «παρέτα με ήσυχο». Είναι μία κυκλοθυμική σχέση.

 

vyrwnaspotsos

 

Ποιες είναι για σένα οι προτεραιότητες στη ζωή σου;

Δεν ξέρω… εκτός από τα τυπικά όπως το να έχω την υγεία μου και να είμαι ευτυχισμένος με ότι προϋποθέτει αυτό για τον καθένα, πρέπει να πω ότι ένα αναγκαίο κακό είναι τα χρήματα, όπως αναγκαίο είναι και το networking γιατί είμαστε άνθρωποι…άρα χρειαζόμαστε ανθρώπους. Αν και ώρες-ώρες με τους ανθρώπους δυσκολεύομαι.

 

Έχεις πολλούς καλούς φίλους; Πώς θα σε χαρακτήριζαν αν τους ζητούσα να μου αναφέρουν κάποια έντονα γνωρίσματα του χαρακτήρα σου;

Όχι, δεν έχω πολλούς. Μάλλον θα έλεγαν «πελλός», σοβαρός και κάτι που μου λεν συχνά είναι το «Εσύ είσαι κατηγορία μόνος σου». Δεν μ’ αρέσει το ρεύμα, μα ούτε και πέστροφα είμαι για να πηγαίνω απέναντι στο ρεύμα και να πεθάνω. Ούτε όμως γουστάρω τα trends γιατί βλέπω ότι είναι περαστικά κι όμως καταφέρνουν και αφομοιώνουν πολύ κόσμο που ξυπνά μια μέρα και δεν γνωρίζει καν τον εαυτό του.

 

Μπορείς να απομονώσεις μερικούς στίχους ενός τραγουδιού σου που θεωρείς ότι σε χαρακτηρίζουν;

Είναι πάρα πολλοί… Από το ΓΙΑ ΝΑ ΓΥΡΝΑΣ με εκφράζουν οι στίχοι: Ό,τι αγαπάς το αφήνεις λεύτερο για να γυρνάει/ φυλακές η αγάπη δεν χωρά αλλού θα πάει/ παντού έχει ξύδια, μα εδώ τα πίνουμε μαζί…

Είμαι από τους ανθρώπους που νιώθω την ανάγκη να μη φυλακίζομαι μέσα στην αγάπη ή μέσα στη δουλειά του ή μέσα σε οτιδήποτε. Στο πίσω μέρος του cd του ΓΙΑ ΝΑ ΓΥΡΝΑΣ, μπήκε η φωτογραφία ενός κλουβιού χωρίς πόρτα. Είναι ωραία να έχεις μια φωλιά να γυρνάς, μα να είναι πάντα η πόρτα του ανοιχτή για να πετάς.

 

vyrwnas-potsos-hashtag-3

 

vyrwnas-potsos-hashtag-7

 

 

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης δέχθηκα και εγώ αρκετές ερωτήσεις από τον Βύρωνα κι αυτό γιατί δεν θεωρεί ότι κατέχει το απόλυτο. Μʼ αρέσουν οι άνθρωποι που δεν έχουν ανάγκη να το παίξουν ειδήμονες. Παρατήρησα ακόμη, ότι ξεκινάει συχνά τις φράσεις του με το «δεν ξέρω» κι ας τελικά στη συνέχεια της απάντησής του αντιλαμβάνεσαι ότι όχι μόνο ξέρει, μα έχει φιλοσοφήσει πολύ τη ζωή. Είναι ένας καλλιτέχνης που ψάχνεται συνέχεια, που γυρεύει την ουσία στη μουσική, στον έρωτα, στη ζωή.

Είναι ένας άνθρωπος που δεν μασάει τα λόγια του. Γίνεται καυστικός όπου χρειάζεται, ακόμη και απέναντι στον εαυτό του. Ο Βύρωνας είναι ένας ρεαλιστής ρομαντικός, όσο απογοητεύεται τόσο πιστεύει, όσο γειώνεται τόσο ονειρεύεται και δημιουργεί. Και όσο γράφει μουσική εμείς θα τον ακούμε και θα τον αφήνουμε, όπου χρειάζεται, να μας γειώνει και άλλες φορές να μας απογειώνει μαζί του.

 

mariaizampellla

Μαρία-Ιζαμπέλλα Αχιλλέως

 

Η συνέντευξη θα κυκλοφορήσει στην έντυπη ΛΕΜΕΣΟΣ, την Παρασκευή, 26 Ιουλίου.

 

 

Who is Who:

Ο Βύρωνας Πότσος γεννήθηκε στη Λεμεσό, στις 23/09/1983.

Έκανε μαθήματα κλασσικής κιθάρας σε νεαρή ηλικία τα οποία άφησε λόγω αυξημένων απαιτήσεων που είχε σαν ποδοσφαιριστής. Παίζοντας μέχρι και στην Εθνική Νέων, στα 19 ένας σοβαρός τραυματισμός τον αφήνει εκτός γηπέδων και ξαναπιάνει τη κιθάρα, την οποία δεν έχει αφήσει μέχρι και σήμερα.

Κατά τη διάρκεια των Μηχανολογικών του σπουδών στην Αγγλία, βελτιώνεται κιθαριστικά, φωνητικά και γράφει τα πρώτα του τραγούδια τα οποία και ηχογραφεί στα 26, μόλις δίνει παραίτηση από Μηχ. Μηχανικός εργοταξίου, όπου εργάστηκε για ενάμισι χρόνο.

Σήμερα στα 35 του, μετράει 3 δισκογραφικές δουλειές, την 4η στα σκαριά, εμφανίσεις σε όλες τις πόλεις της Κύπρου αλλά και περιοδείες σε Ελλαδα και Αγγλία σε Κύπριους φοιτητές.

Διαβάστηκε 3768 φορές

Leave a comment

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα της Κύπρου! Η εφημερίδα «Λεμεσός» είναι η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα όχι μόνο της πόλης και επαρχίας Λεμεσού αλλά και παγκύπρια. Κυκλοφορεί κάθε Παρασκευή σε χιλιάδες αντίτυπα και διανέμεται δωρεάν... [περισσότερα]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ: P & E Publishers & Advertising Ltd
Διεύθυνση: ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 67,
EVIS COURT, ΓΡ.1, 3052, ΛΕΜΕΣΟΣ
Email: elemesos@cytanet.com.cy
Τηλ: 25877464, 25877465, 99348555
Fax: 25565325

Top