Με τη Μαρία-Ιζαμπέλλα

 

Σάββατο πρωί, με υποδέχεται με χαμόγελο στις σκάλες της εισόδου του σπιτιού του. Χρησιμοποιώντας το πι του επιδέξια κυκλοφορεί μέσα στο σαλόνι. Καθόμαστε στον κήπο που είναι το αγαπημένο του μέρος στο σπίτι. Συζητάμε ασταμάτητα. Από το ένα θέμα πεταγόμαστε στο άλλο... πολιτική, εκπαίδευση, σύστημα υγείας, μα ό,τι και αν πούμε κάθε φορά καταλήγουμε στη μεγάλη του αγάπη... το βιβλίο. Συνειδητοποιώ πως έχω πάρει τόσες σημειώσεις που αντί για συνέντευξη θα μπορούσα να γράψω βιβλίο.

Ο Κυριάκος Κυριάκου είναι αρκετά γνωστός στην πόλη μας. Το βιβλιοπωλείο Κυριάκου στα δικαστήρια, το άνοιξε το 1978 με τη γυναίκα του. Εδώ και σχεδόν μισό αιώνα είναι συνυφασμένο με το καλό βιβλίο. Με θυμάμαι παιδί να πηγαίνω εκεί με τη μητέρα μου και να μαγεύομαι. Από τότε πίστευα πως το βιβλιοπωλείο είναι ένα σπίτι που κατοικείται από βιβλία και την ψυχή του ιδιοκτήτη του.

 

 

 

Τι σημαίνει για σένα βιβλίο;

Το βιβλίο είναι η ζωή μου. Ουσιαστικά γεννήθηκα μέσα σε έναν χώρο που στα ράφια του είχε βιβλία, το 1947, όταν ο πατέρας μου έκανε το πρώτο το κατάστημα με βιβλία, εφημερίδες, χαρτικά και μικροδωράκια.

 

Πες μου ένα αντικείμενο που σου λείπει;

Μια φωτογραφία που έμεινε στο σπίτι στην Αμμόχωστο που είμαι μωρό μέσα στα φασκιά, με κρατά η μάνα μου και πίσω φαίνονται τα ράφια με τα βιβλία.

 

Μια ανάμνηση από το σπίτι στην οδό Θερμοπύλων στην Αμμόχωστο:

Από τότε που έφυγα στα όνειρά μου σαν σπίτι μου παρουσιάζεται εκείνο το σπίτι ακριβώς όπως ήταν. Ένα σπίτι με ένα μεγάλο ηλιακό δίχωρο, όπου ζούσαμε μέσα τρεις οικογένειες μα κι η γιαγιά μου η μακαρίτισσα.

 

Τι βιβλία διάβαζες μικρός;

Διάβαζα κόμικς. Δεν υπήρχε κάποιο κλασικό εικονογραφημένο που να μην το είχα διαβάσει. Μάλιστα από εκεί ξεκίνησε η καριέρα μου ως βιβλιοπώλης, αφού άμα τα εδιάβαζα τα πουλούσα στους συμμαθητές μου. (γελάει)

 

Είσαι στο Συμβούλιο Βιβλιοπωλών Κύπρου. Μίλησέ μας γι´ αυτόν τον ρόλο σου.

Υπήρξα και Πρόεδρος, μα τις πλείστες χρονιές είμαι Αντιπρόεδρος. Τον τελευταίο χρόνο έχει αδρανήσει αρκετά ο Σύνδεσμός, και το λέω με μεγάλο προβληματισμό, για διάφορους λόγους. Μια από τις επιδιώξεις μου ήταν η αλλαγή του καταστατικού, ώστε ένα κατάστημα να ονομάζεται βιβλιοπωλείο, μόνο εάν τουλάχιστον το 40% του χώρου του είναι αφιερωμένο στα βιβλία.

 

Βιβλιοπωλεία vs χαρτοπωλεία;

Δεν διαφωνώ με τη συνύπαρξη. Όσο με γοητεύει ένα βιβλιοπωλείο αμιγές, είτε μικρό είτε μεγάλο, τόσο και ένα που έχει αποκλειστικά βιβλία. Το κάθε βιβλιοπωλείο έχει τη σφραγίδα του ατόμου που το διαχειρίζεται. Δεν με ενοχλεί ο τίτλος βιβλιοπωλείο-χαρτοπωλείο γιατί ενώ κάποιος μπαίνει για χαρτικά, μπορεί να τον προσελκύσουν τα βιβλία και να γίνει αναγνώστης. Κάποιοι όμως εμπορευόμενοι και όχι βιβλιοπώλες, κάνουν κατάχρηση του όρου βιβλιοπωλείο, ώστε να πουλούν σχολικά. Αυτά είναι χαρτοπωλεία στην ουσία. Στην Κύπρο δεν χρησιμοποιείται ο όρος χαρτοπωλείο αυτούσιος.

 

 

 

Οι μεγάλες αλυσίδες βιβλιοπωλείων…;

Είναι σουπερμάρκετ βιβλίων. Μπαίνεις μέσα και βλέπεις απέραντα ράφια με βιβλία, μα ψυχή δεν έχουν. Αυτού του είδους η βιβλιοπωλική εξάσκηση δεν με ενδιαφέρει. Εγώ θέλω να έχω πρόσωπα που να είναι συνδεδεμένα με τον χώρο, με τα βιβλία και με τους πελάτες προπάντων. Αυτό είναι το μυστικό του καλού βιβλιοπώλη. Να έχεις επαφή με τους πελάτες και να αισθάνεσαι την ανάγκη του καθενός ως αναγνώστη.

Από την άλλη, το βιβλιοπωλείο δεν είναι ένας αυτόνομος χώρος πολιτισμού, με την έννοια ότι τυγχάνει χορηγίας γιατί θεωρείται ότι ποιεί πολιτισμό. Όλοι οι άλλοι τομείς πολιτισμού δέχονται -ή θα έπρεπε να δέχονται- κρατική χορηγία. Ο βιβλιοπώλης όμως, είναι εμπορική επιχείρηση και για να παραμείνει επιχείρηση χρειάζεται να βγει κέρδος. Το κέρδος στα βιβλία αναλογικά με άλλα προϊόντα είναι χαμηλού ποσοστού. Γι’ αυτό και δεν καταδικάζω το να έχεις και χαρτοπωλικά είδη για να συντηρηθείς, φτάνει να έχει την έννοια σου το βιβλίο

 

«Μπήκα μέσα στο βιβλιοπωλείο και ανέπνευσα εκείνο το άρωμα χαρτιού και μαγείας που, περιέργως, κανένας ποτέ δεν σκέφτηκε να εμφιαλώσει.» Zafón.

Όντως, οι βιβλιοπώλες είμαστε συνηθισμένοι στη μυρωδιά του βιβλίου μες στο χώρο μας, όπως ακριβώς τα αρώματα περιχέουν τον αρωματοπώλη στο περιβάλλον του. Η μυρωδιά του βιβλίου είναι ένα στοιχείο αυθύπαρκτο για μας.

 

Είσαι σύμμαχος ή πολέμιος των διαδικτυακών βιβλίων;

Δεν έχω αντίρρηση στα διαδικτυακά βιβλία. Απεναντίας πιστεύω ότι το διαδίκτυο έχει βοηθήσει να υπάρχουν περισσότεροι αναγνώστες. Έτσι κι αλλιώς, στο διαδίκτυο διαβάζεις και δεν βλέπεις μόνο εικόνες. Γι’ αυτό και τους απορροφούν τόσο οι σμαρτ συσκευές. Η διαφορά είναι ότι διαβάζεις κάθετα, ενώ στο βιβλίο διαβάζεις οριζόντια και έχει το μάτι περισσότερο χώρο. Ο άνθρωπος αφομοιώνει ό,τι καινούργιο εκτός και αν το απορρίψει από την αρχή. Δεν μπορείς να βλέπεις τα πράγματα στατικά.

 

Το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού προωθεί την ανάγνωση;

Δεν είναι και Πολιτισμού. Δεν είμαι εκμηδενιστής… γίνονται προσπάθειες, αλλά όσα γίνονται είναι μηδαμινά, χωρίς στόχευση και προγραμματισμό. Δεν υπάρχει κρατική πολιτική για την προώθηση του βιβλίου. Δεν τους κατηγορώ γιατί είναι υποστελεχωμένοι. Μα πρέπει να αρχίσει να δραστηριοποιείται μια αντίδραση-κι ας ακούγεται αυτό αντίφαση- από μέρους των εμπλεκομένων φορέων.

 

Πολιτισμός και πολιτική;

Όταν έρχονται προεκλογικά να μας πουν τα «θα θα θα» εγώ τους γυρίζω την πλάτη γιατί τα «θα θα θα» δεν υλοποιούνται ποτέ. Και όταν μιλάνε για θέματα πολιτισμού το κάνουν απλά για να φέρουν το θέμα μπροστά ώστε να προσελκύσει ενδιαφέρον.

 

Ποια η άποψή σου για το σύστημα Δημόσιας Υγείας;

Είχα παραμείνει σε κώμα για έξι εβδομάδες και θέλω να ευχαριστήσω τα Επείγοντα του Νοσοκομείου Λεμεσού που με επανέφεραν και με φρόντιζαν συστηματικά. Οι ιδιωτικές κλινικές είναι πανάκριβες, οπότε το ΓΕΣΥ πρέπει να εφαρμοστεί.

 

Λόγω του προβλήματος υγείας σου οι κινήσεις σου έχουν περιοριστεί. Πώς το διαχειρίζεσαι αυτό στην καθημερινότητά σου; Και πόσο προσβάσιμη είναι η πόλη μας;

Ήμουν και παραμένω ακόμη και τώρα που περιορίζομαι κινησιακά, ένας άνθρωπος δραστήριος νοητικά. Σιγά σιγά άρχισα να αποκτώ και πάλι κάπως την αυτονομία μου. Σαν πόλη έχουμε όμως πρόβλημα πρόσβασης, ναι.

 

 

Τρία συστατικά επιτυχίας;

Εγώ θέτω στόχους και επιμένω. Τα τρία συστατικά για να πετύχεις είναι να βάζεις τον στόχο σου, να μεθοδεύεις για την ολοκλήρωσή του και να αγαπάς αυτό που κάνεις. Να το κάνεις με μεράκι.

 

 

 

Τον αποχαιρετώ αφήνοντάς στον κήπο του αγκαλιά με τα εγγόνια και τα βιβλία του, σκεπτόμενη ότι και ο ίδιος ο Κυριακός είναι ένα ανοικτό βιβλίο. Και μάλιστα ένα βιβλίο θησαυρός γεμάτο ιστορίες και γνώσεις. Έτοιμος να ανοίξει διάπλατα τις σελίδες του και να τις μοιραστεί απλόχερα με όποιον θέλει να τις διαβάσει.

 

 

Who is Who:

Να σας πω μια μικρή ιστορία;

Στην Αμμόχωστο, το 1947, δηλαδή πριν 70 χρόνια,  ο πατέρας μου, Παύλος Κυριάκου ανοίγει ένα μικρό κατάστημα όπου πουλούσε εφημερίδες, περιοδικά, βιβλία, χαρτικά, ευχετήριες κάρτες, αλλά και άλλα μικρό-είδη. Την ίδια χρονιά γεννιέται ο Κυριάκος, δηλαδή εγώ, ο πρωτότοκος γιος του, που έμελλε να είμαι ο συνεχιστής του εγχειρήματος του Παύλου Κυριάκου, μετά την εισβολή, με το άνοιγμα του δικού μου βιβλιοπωλείου στη Λεμεσό το 1978, στην περιοχή των Δικαστηρίων,  με την ονομασία Κ.Π.ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΙΒΛΙΑ ΧΑΡΤΙΚΑ ΛΤΔ, και με τα αδέλφια μου Αντρέα και Γιώργο να ακολουθούν αργότερα με τα δικά τους βιβλιοπωλεία σε άλλα σημεία στη Λεμεσό.

Τα «Βιβλιοπωλεία Κυριάκου», όπως ο κόσμος τα ξέρει σήμερα, συνιστούν διαφορετικές εταιρείες. Το συνδετικό τους στοιχείο είναι η κοινή αφετηρία των ιδιοκτητών τους ότι δηλαδή  ακολούθησαν την μεγάλη επιθυμία του ιδρυτή του «Βιβλιοπωλείου Κυριάκου» να συνεχίσουν το επάγγελμα του που ξεκίνησε το 1947 με το μικρό του μαγαζάκι στην Αμμόχωστο.

Από μικρή ηλικία θυμάμαι ότι είχα την επιθυμία να βρίσκομαι εκεί. Μου άρεσε το περιβάλλον, να βρίσκω κόμικς και άλλα παρόμοια όπως τα Κλασσικά Εικονογραφημένα και να τα διαβάζω. Μου άρεσε πολύ όταν είχαμε νέες παραλαβές, και άνοιγα τα πακέτα με μεγάλη περιέργεια για να τα δω τα νέα βιβλία και τα άλλα εμπορεύματα. Έβλεπα κάθε μέρα νέα πρόσωπα να μπαίνουν στο μαγαζί και μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Έτσι έμαθα να δουλεύω σε αυτό. Είχα την τύχη να κάνω εκείνο που μου άρεσε και να μαθαίνω τη δουλειά βοηθώντας τον πατέρα μου. Καθημερινά μόλις τέλειωνε η μέρα στο σχολείο έτρεχα εκεί και έπιανα δουλειά. Όταν ήρθε η ώρα να σπουδάσω, πήγα στην Αγγλία. Η επιθυμία μου να έρθω να εργαστώ στο βιβλιοπωλείο ήταν μεγάλη έτσι δεν ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στη διοίκηση επιχειρήσεων.

Πριν τελειώσει ο τρίτος χρόνος σπουδών μου επέστρεψα και ανέλαβα την επιχείρηση του πατέρα μου που μέχρι τότε, το 1971,  είχε ήδη μεγαλώσει αρκετά, και ήταν το μεγαλύτερο βιβλιοπωλείο της πόλης. Αυτό όμως διήρκεσε μόνο  τρία χρόνια γιατί το 1974, με την τουρκική εισβολή τα χάσαμε όλα. Από το 1975 έως το 1978 πήγα μαζί με την σύζυγο μου στην Αθήνα και δουλέψαμε σε ένα από τα καλύτερα βιβλιοπωλεία της Ελλάδας, τον Ελευθερουδάκη, όπου προσθέσαμε αρκετά στις γνώσεις μας, και τον Μάρτιο του 1978 επιστέψαμε στην Κύπρο, εδώ στην Λεμεσό, για να ξαναρχίσουμε από την αρχή.

Προσωπικά, έχω διανύσει όλη αυτή την πορεία με το να είμαι πάντα παρών στην εξέλιξη και την άνοδο αυτής μας της επαγγελματικής ενασχόλησης, και σήμερα να μπορώ να αισθάνομαι ικανοποιημένος ότι έχω πετύχει να μεταδώσω και εγώ στα δικά μου παιδιά την αγάπη για το επάγγελμα του βιβλιοπώλη έτσι που να είμαστε τώρα στην τρίτη γενιά βιβλιοπωλών, και που ίσως με τα εγγόνια μου να υπάρξει και η συνέχεια. 

 

Μαρία-Ιζαμπέλλα Αχιλλέως

Διαβάστηκε 5765 φορές

Leave a comment

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα της Κύπρου! Η εφημερίδα «Λεμεσός» είναι η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα όχι μόνο της πόλης και επαρχίας Λεμεσού αλλά και παγκύπρια. Κυκλοφορεί κάθε Παρασκευή σε χιλιάδες αντίτυπα και διανέμεται δωρεάν... [περισσότερα]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ: P & E Publishers & Advertising Ltd
Διεύθυνση: ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 67,
EVIS COURT, ΓΡ.1, 3052, ΛΕΜΕΣΟΣ
Email: elemesos@cytanet.com.cy
Τηλ: 25877464, 25877465, 99348555
Fax: 25565325

Top