Ο Μιχάλης Παυλίδης όντας έφηβος είχε ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα που τον καθήλωσε πάνω σε αναπηρικό καροτσάκι. Ο αθλητισμός όμως και ειδικά το μπάσκετ του έδωσε «φτερά» για να καρφώνει την μπασκέτα με μανία και να σημειώνει επιτυχίες με την ομάδα του. Σε συνέντευξη που μας παραχώρησε, μας εξηγεί  πως ακολούθησε αυτό το μονοπάτι και γιατί τα άτομα με αναπηρίες πρέπει να ξεπεράσουν την εσωστρέφεια τους και να αποκτήσουν δίψα για ζωή.

 

Πώς έγινε το ατύχημα που σου άλλαξε τη ζωή;

Συνέβη σε ηλικία 17 ετών, όταν ήμουν τελειόφοιτος Λυκείου. Ήμουν συνοδηγός σε ένα όχημα που έτρεχε με ιλιγγιώδη ταχύτητα, ο οδηγός έχασε τον έλεγχο και δυστυχώς χτύπησα στο σπόνδυλο και αυτό με άφησε καθηλωμένο σε τροχοκάθισμα. Παρ’ όλα αυτά, εγώ δε νιώθω καθηλωμένος, αλλά κάνω όλα όσα θέλω, με μόνη διαφορά ότι πλέον γίνονται με διαφορετικούς τρόπους.

 

Ταλαιπωρήθηκες με την υγεία σου;

Για ενάμιση χρόνο όντως είχα πολλά θέματα. Μάλιστα, έπρεπε να μείνω στο κρεβάτι για μερικούς μήνες.

 

Η ψυχολογία σου σε τι κατάσταση ήταν;

Σίγουρα είναι δύσκολα στην αρχή, μέχρι να εμπεδώσω πως κάποια πράγματα από εδώ και πέρα αλλάζουν τα δεδομένα. Φίλοι και οικογένεια έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο, αφού με βοήθησαν να συνεχίσω τη ζωή μου όπως πριν, με την αγάπη και τη στήριξή τους. Δε θα μπορούσα να μην αναφερθώ και στους φίλους που έκανα μετά το ατύχημα, οι οποίοι ήταν αρκετά σημαντικοί.

104095638902359477286912370849385974307181n

 

Υπήρξε κάποιος συγκεκριμένος άνθρωπος που σε έσπρωξε προς τον αθλητισμό;

Έτυχε να είναι φίλος μου ένας άνθρωπος που ήταν ανάμεσα στους πρώτους που ασχολήθηκαν με το μπάσκετ με τροχοκάθισμα. Επέμενε αρκετά να δοκιμάσω και αρχικά ομολογώ πως ήμουν πολύ δύσπιστος. Όταν τελικά πήγα για πρώτη φορά στο γήπεδο, κατάλαβα ότι είναι ένα συναρπαστικό άθλημα.

 

Πέρασες και από άλλα αθλήματα πριν καταλήξεις στο μπάσκετ;

Πριν το ατύχημα υπήρξα αθλητής ρίψεων και το δοκίμασα πάνω στο τροχοκάθισμα, άλλα έπαψε πια να με ελκύει. Προτίμησα το ομαδικό άθλημα, γιατί μπαίνοντας μέσα στο γήπεδο κάνεις νέους φίλους και υπάρχει σύμπνοια.

 

Σε ποια ομάδα βρίσκεσαι;

Ανήκω στην ομάδα του «Ιfestos Sports Club». Εγώ μαζί με άλλα άτομα δημιουργήσαμε αυτόν τον σύλλογο. Ακολούθως δημιουργήθηκαν κι άλλα σωματεία και μάλιστα, εδώ και 5 χρόνια διεξάγεται πρωτάθλημα. Ευελπιστώ να έρθουν κοντά στο άθλημα και άλλα άτομα με αναπηρίες, γιατί υπάρχουν, αλλά δε βγαίνουν έξω ώστε να τα γνωρίσουμε και να μοιραστούμε τις εμπειρίες μας. Όλες οι πόλεις έχουν ομάδα εκτός της Λάρνακας, που ευελπιστώ στο άμεσο μέλλον να δημιουργηθεί ώστε να ανέβει ακόμη περισσότερο το επίπεδο, στο ήδη ανταγωνιστικό μας πρωτάθλημα.

5727214316584614775895332429678177761624064n

Υπάρχουν διαφορές στα τροχοκαθίσματα που αθλείστε σε σχέση με τα συμβατικά;

Είναι πολύ πιο ακριβά και μου δίνεις την ευκαιρία να θίξω το οικονομικό κομμάτι που μας απασχολεί ιδιαίτερα. Ένας παίκτης για να αγωνιστεί, χρειάζεται δική του καρέκλα η οποία στοιχίζει 3.000 -  4.000 ευρώ, ποσό αποτρεπτικό για πολύ κόσμο.

 

Υπάρχει στήριξη από το Κράτος;

Ναι, όμως υπάρχουν πολλά περιθώρια για περαιτέρω στήριξη για όλα τα σωματεία της Κύπρου. Οι εκάστοτε κυβερνήσεις πρέπει να βοηθούν τις ομοσπονδίες, ώστε και οι ομοσπονδίες με τη σειρά τους να βοηθούν τους αθλητές. Χωρίς αυτές δεν μπορεί να ανταπεξέλθει οικονομικά κάποιος αθλητής ή μια ομάδα. Αυτό είναι ένα φαινόμενο που παρατήρησα και πριν το ατύχημα ως αθλητής ρίψεων. Για να προσελκύσεις τα βλέμματα πάνω σου, πρέπει πρώτα να φέρεις μία πάρα πολύ υψηλή επίδοση ώστε να σε βοηθήσουν. Πώς όμως κάποιος θα φέρει μία τεράστια επιτυχία χωρίς πρώτα να βοηθηθεί;

 

Πώς σχολιάζεις τη συμμετοχή αθλητών στους Παραολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο;

Είμαι πολύ περήφανος γι’ αυτά τα παιδιά, παρ’ όλα αυτά θεωρώ ότι είναι πολύ λίγα τα άτομα που πηγαίνουν σε αγώνες τόσο υψηλού επιπέδου. Δυστυχώς, αυτό δε συμβαίνει επειδή δεν το επιθυμούν, αλλά θεωρώ ότι δεν υπάρχει κατάλληλη προώθηση των αθλημάτων στα  άτομα με αναπηρίες, ενώ υπάρχει μεγάλη γκάμα αθλημάτων για να ασχοληθούν. Ελπίζω μετά από το Τόκιο περισσότερα παιδιά να πήραν την έμπνευση που χρειάζεται για να μπουν στο μαγικό κόσμο του αθλητισμού και την επομένη Παραολυμπιάδα να δούμε περισσότερους Κύπριους αθλητές.

 

Εσύ ως αθλητής πώς προωθείς το σπορ που επέλεξες;

Μαζί με συναθλητές μου επισκεπτόμαστε σχολεία της Λεμεσού. Τα παιδιά είναι καλό να έρχονται σε επαφή μαζί μας ώστε να έχουν καλύτερη αντίληψη των προβλημάτων που βιώνουμε στην καθημερινότητά μας. Ερχόμενοι στον χώρο τους, τους δίνουμε τις ευκαιρίες να κάνουν απορίες που δε θα έκαναν διαφορετικά. Μεταφέρουμε τροχοκαθίσματα μπάσκετ, ώστε να παίξουν και να βιώσουν όλα τα συναισθήματα και τις δυσκολίες του αθλήματος, αφού έχεις να διαχειριστείς τόσο την μπάλα όσο και τις ρόδες.

851196362927783757241638721235402542809088n

 

 

 

Διαβάστηκε 553 φορές

Leave a comment

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα της Κύπρου! Η εφημερίδα «Λεμεσός» είναι η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα όχι μόνο της πόλης και επαρχίας Λεμεσού αλλά και παγκύπρια. Κυκλοφορεί κάθε Παρασκευή σε χιλιάδες αντίτυπα και διανέμεται δωρεάν... [περισσότερα]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ: P & E Publishers & Advertising Ltd
Διεύθυνση: ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 67,
EVIS COURT, ΓΡ.1, 3052, ΛΕΜΕΣΟΣ
Email: elemesos@cytanet.com.cy
Τηλ: 25877464, 25877465, 99348555
Fax: 25565325

Top