Ο Νικόλας Παύλου πάσχει από σπαστική παραπληγία, λόγω του γεγονότος ότι γεννήθηκε πρόωρα. Ένα θέμα στο οξυγόνο του, έκανε ζημιά σε μερικά σημεία του εγκεφάλου, που επηρεάζουν την κίνησή του. Νέος, δυναμικός και με έντονη άποψη σε όλα όσα αφορούν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρίες, μας μιλά «έξω από τα δόντια» για αυτά που έπρεπε να αλλάξουν «χθες», για να γίνει το αυτονόητο, να ζήσουν μια ζωή χωρίς εμπόδια.

 

Στο σχολείο υπήρχαν δυσκολίες όσον αφορά την προσβασιμότητα και την αντιμετώπιση των δασκάλων;

Μαθησιακά δεν είχα κάποιο θέμα, οπότε το μόνο που χρειαζόμουν ήταν λίγο περισσότερο χρόνο για να γράψω στα διαγωνίσματα. Φοίτησα σε σχολείο της Γερμασόγειας και επειδή στο δημοτικό υπήρχαν ακόμη τρία παιδιά με κινητικά προβλήματα, με μεσολάβηση του τότε δημάρχου και του συνδέσμου γονέων, τοποθετήθηκαν ράμπες άμεσα. Επιπρόσθετα, είχαμε σύνοδο στα διαλείμματα και τις εκδρομές.

 

Έχεις κάποια χαρακτηριστική ανάμνηση;

Έχω ευχάριστες αναμνήσεις από το σχολείο. Θυμάμαι πως όταν έπαιζαν ποδόσφαιρο οι συμμαθητές μου, στο μυαλό μου ήταν σαν να έπαιζα και εγώ, ενώ πολλές φορές ασκούσα χρέη τερματοφύλακα. Πολύ ωραίες αναμνήσεις έχω επίσης τόσο από το γυμνάσιο, αλλά και το λύκειο.

 

Οι γονείς πόσο ρόλο παίζουν στη διαμόρφωση της αντιμετώπισης του περιβάλλοντος ενός ατόμου με αναπηρίες;

Από το δημοτικό μέχρι το λύκειο ήταν συνεχώς δίπλα μου και δεν μου έλειψε τίποτα. Πραγματικά, δε γνωρίζω πώς είναι για κάποιους που οι γονείς τους δεν ήταν τόσο υποστηρικτικοί όσο οι δικοί μου, όμως φαντάζομαι πως είναι δύσκολο.

 

Πώς ένιωθες στο πανεπιστήμιο που ήταν πρώτη φορά που απέκτησες περισσότερη ανεξαρτησία;

Εκεί ήταν πραγματικά μία νέα φάση στη ζωή μου, καθώς φοιτούσα στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, στο Τμήμα Ψυχολογίας και έπρεπε καθημερινά να μεταβαίνω στην πρωτεύουσα. Ο τρόπος που έπρεπε να πηγαίνω, για μένα υπήρξε μεγάλο ζήτημα. Είχα επιλέξει ένα μαζικό ιδιωτικό μέσο μεταφοράς και αντιμετώπιζα πολλά προβλήματα, γιατί οι οδηγοί δεν ήταν πρόθυμοι να με βοηθήσουν για να κατέβω δύο σκαλιά στην είσοδο του πανεπιστημίου, αφού ήταν ευθύνη. Τότε μου δημιουργήθηκε ένα μεγάλο άγχος και έψαχνα τρόπο για να φοιτήσω εξ αποστάσεως. Για καλή μου τύχη ανακάλυψα το πρόγραμμα του ευρωπαϊκού κοινωνικού φόρουμ, με το οποίο μου εξασφάλιζαν συνοδό και αυτοκίνητο, στις διάφορες φυσιοθεραπείες και μαθήματα, κάθε δύο με τρεις μέρες την εβδομάδα. Αν δεν υπήρχε το συγκεκριμένο πρόγραμμα ,αλλά και ο κύριος Γιαννάκης ο συνοδός μου, που είχε την υπομονή να με πηγαίνει στη Λευκωσία και να κάθεται να με περιμένει με τις ώρες, δε θα ολοκλήρωνα τις σπουδές μου.

citi-2

Προσβασιμότητα στην πόλη. Ποιες οι σημαντικότερες δυσκολίες που αντιμετωπίζεις στην καθημερινότητα σου;

Πολλές από τις ράμπες σε σημεία της πόλης, δεν έχουν τις σωστές προδιαγραφές. Για παράδειγμα όταν είναι πολύ στενές και δεν υπάρχει ούτε καν κάγκελο για να στηριχτώ, μου είναι άχρηστες. Επιπρόσθετα, κάποια μαγαζιά δεν έχουν τουαλέτες για ανάπηρους, ενώ σε άλλα υπάρχουν, αλλά βρίσκονται στον πάνω όροφο!

 

Πώς μπορούμε να σταματήσουμε το παρκάρισμα αυτοκινήτου σε θέσεις αναπήρων και σε πεζοδρόμια;

Πρέπει να ισχυροποιηθούν οι ποινές, όχι μόνο με το πρόστιμο. Για παράδειγμα το αυτοκίνητο να συλλέγεται από γερανό και να πρέπει κάποιος να μεταβεί σε άλλη πόλη για να το παραλάβει. Θα είναι πολύ πιο μεγάλη ταλαιπωρία για τον παρανομούντα, από το να πληρώσει απλά ένα ποσό. Από κει και πέρα, πρέπει να εγκύψουμε στο θέμα της παιδείας. Μαζί με το ΚΕΠΑΚΥ είχαμε κάνει μία εκστρατεία σε μαθητές λυκείου. Παρατηρήσαμε πως ναι μεν συμμετείχαν στη συζήτηση, αλλά ταυτόχρονα είχαν και μια άρνηση ως προς το να ασχοληθούν περαιτέρω, επειδή στο σπίτι ήδη είχαν αρκετά προβλήματα. Πρέπει να αρχίσει η «συμπερίληψη», γιατί ας μην ξεχνάμε πως εν δυνάμει όλοι είμαστε εμποδιζόμενος πληθυσμός, είτε κάποιος έσπασε το πόδι του, είτε μία γυναίκα είναι έγκυος, είτε για τους ηλικιωμένους μας.

 

Όσο περνούν τα χρόνια παρατηρείς ότι αντιμετώπιση προς τα άτομα με αναπηρία οδεύει προς το καλύτερο;

Είδα τεράστια διαφορά από τον καιρό που ήμουν παιδί έως τώρα. Ο κόσμος είναι πολύ πιο ενημερωμένος, αλλά υπάρχει αρκετό περιθώριο για βελτίωση. Όμως να μην ξεχνάμε πως ναι μεν η ατομική ευθύνη παίζει σημαντικό ρόλο, αλλά και οι αρμόδιοι πρέπει να θέτουν αυστηρές προϋποθέσεις για να γίνει η ζωή μας ευκολότερη.

citi

Γνωρίζω ότι είσαι λάτρης του ποδοσφαίρου. Εκεί πως είναι τα πράγματα με την προσβασιμότητα;

Επειδή πολλές εγκαταστάσεις γηπέδων δεν είναι οι κατάλληλες, πολλές φορές έγκειται στους stewart πως θα συμπεριφερθούν. Για παράδειγμα αγνοούν ότι υπάρχουν αόρατες αναπηρίες και πολλοί εξ αυτών θεωρούν λογικό ότι επιτρέπεται η είσοδος μόνο σε άτομα πάνω σε τροχοκαθίσματα, παρ’ όλο που τους δείχνουμε την μπλε κάρτα.

Διαβάστηκε 2520 φορές

Leave a comment

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα της Κύπρου! Η εφημερίδα «Λεμεσός» είναι η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα όχι μόνο της πόλης και επαρχίας Λεμεσού αλλά και παγκύπρια. Κυκλοφορεί κάθε Παρασκευή σε χιλιάδες αντίτυπα και διανέμεται δωρεάν... [περισσότερα]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ: P & E Publishers & Advertising Ltd
Διεύθυνση: ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 67,
EVIS COURT, ΓΡ.1, 3052, ΛΕΜΕΣΟΣ
Email: elemesos@cytanet.com.cy
Τηλ: 25877464, 25877465, 99348555
Fax: 25565325

Top