Μεγαλωμένη στον Αμίαντο, η κα Άννα Παπαναστασίου Tσιακολή ήταν ένα ατίθασο πνεύμα που η δουλειά ποτέ δεν την τρόμαξε. Μας εξιστορεί τις εμπειρίες της μέσα από την παιδική εργασία που αν και σήμερα απαγορεύεται από τη νομοθεσία, τότε ήταν κάτι σύνηθες. Πιο συγκεκριμένα, μιλά για τα δύσκολα χρόνια στο μεταλλείο Αμιάντου, την άνθιση της κοινότητας, καθώς και το τέλος εποχής, αφού με το που παντρεύτηκε ο άντρας της την «ελευθέρωσε».


To γεγονός ότι όλοι παρατούσαν το σχολείο για να δουλέψουν, για εσάς ήταν μια απόφαση που σας δυσκόλεψε;
Από τον καιρό που πήγαινα ακόμη στο σχολείο μαζί με τα αδέρφια μου, μάζευα σπανάκια και φελλούς, που τα πουλούσαμε και βγάζαμε μερικές «μπακκίρες». Επιπρόσθετα, πήγαινα στα δημόσια έργα για να μεταφέρω τούβλα και πηλό. Να σημειώσω πως όλα αυτά τα έκανα στο δημοτικό, εν μέσω καλοκαιριού σε ηλικία περίπου 9 με 10 χρονών. Ακολούθως, στα 13 βγήκα κι εγώ απ’ το σχολείο όπως και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, αφού έπρεπε να δουλέψω, παρόλο που δεν με πίεζε κανείς. Θυμάμαι τότε, ότι ο επιθεωρητής ήρθε προσωπικά στον πατέρα μου και του είπε να με στείλει στο γυμνάσιο, καθώς ήμουν καλή μαθήτρια, όμως δεν υπήρχαν τότε τα μέσα μεταφοράς γιατί το σχολείο ήταν στη Λεμεσό. Παρ’ όλα αυτά, δε στεναχωριέμαι γιατί είμαι ελεύθερο πνεύμα και δε θα προσαρμοζόμουν εύκολα νομίζω.

anna-3-of-3


 

Ποια ήταν η πρώτη σας δουλειά;
Πήγα στο σπίτι ενός Άγγλου για να κάνω τις οικιακές δουλειές. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι ήμουν γονατιστή και έτριβα τo παρκέ μέχρι να γυαλίσει. Ήταν μακριά από το σπίτι μου και σε μεγάλο υψόμετρο. Αρκετές ήταν οι φορές που έβρεχε καταρρακτωδώς και έπρεπε να σταθώ μπροστά στο τζάκι για ώρα, μέχρι να στεγνώσουν τα ρούχα πάνω μου και όμως δεν αρρωστούσα ποτέ. Από εκεί έφυγα όταν του ζήτησα αύξηση, επειδή μου έδινε τρεις λίρες τον μήνα και τότε με έδιωξε.


Ακολούθως ποια ήταν η επόμενή σας δουλειά;
Στο μεταλλείο Αμιάντου δε με δέχονταν στα 13 μου, γιατί οι υπάλληλοι έπρεπε να ήταν από 15-16 ετών και άνω. Έτσι αποφάσισαν να με ντύσουν με τέτοιο τρόπο, ώστε να προσποιηθώ ότι είμαι μεγαλύτερη, με μεγάλη αποτυχία, αφού το νεαρό της ηλικίας μου δεν κρυβόταν. Ο υπεύθυνος το αντιλήφθηκε και διερωτήθηκε γιατί έφεραν «το μωρό» να κάνει τόσο σκληρές δουλειές, παρόλα αυτά έγινα δεκτή στο μεταλλείο. Κατά τους χειμερινούς μήνες που το μετάλλιο ήταν κλειστό λόγω του χιονιά, πηγαίναμε στο εργοστάσιο για να ράψουμε τις σακούλες που περιείχαν μέσα τον αμίαντο και ακολούθως τις έστελναν στον Εναέριο. Πολλές φορές πήγαινα και στη βραδινή βάρδια από τις 6:00 το απόγευμα, μέχρι τις 6:00 το πρωί. Οι γονείς μας πραγματικά μας είχαν εμπιστοσύνη.

344-6264amiandos-1955bfee51b83835721776eb4da55cf13aa1


Υπήρχε μία μεγάλη απεργία τότε στο μεταλλείο. Τι θυμάστε από τότε;
Την απεργία θα τη χαρακτήριζα περισσότερο ως κομματική, με κόκκινο χρώμα. Όσοι ανήκαν στον χώρο της δεξιάς ήταν απεργοσπάστες, συμπεριλαμβανομένου και του πατέρα μου. Εγώ όμως αν και μικρή, θύμωσα μαζί του, γιατί αντί να διεκδικεί το δίκιο του εργάτη έκανε το χατίρι στο κεφάλαιο. Ανάμεσα στα αιτήματά τους ήταν η θέσπιση του 8ωρου και οι καλύτερες συνθήκες εργασίας.

240-6264amiandos-mine-1948bfee51b83835721776eb4da55cf13aa1

Έχετε δει να συμβαίνουν εργατικά ατυχήματα;
Ναι και μάλιστα αρκετά. Πιο έντονα θυμάμαι δύο κοπέλες από το Πελένδρι, που έχασαν τη ζωή τους γιατί κύλησαν κιβώτια από το βουνό και τις καταπλάκωσαν. Κάποιος άλλος σκοτώθηκε μετά από ανατίναξη του βουνού. Ακόμη, δεν είχε ανακαλυφθεί ότι ο αμίαντος ήταν καρκινογόνος.


Εργαζόσασταν σ’ έναν χώρο όπου υπήρχαν αρκετοί άντρες και εσείς μικρή σε ηλικία. Έτυχε ποτέ κάποιος να σας παρενοχλήσει;
Κάποτε ναι κάποιος πήγε να με πλησιάσει, αλλά ήμουν πολύ δυναμική και δεν το δέχτηκα.

2524-0amiandos-mine-19040e8e793c75ab5138881661a9c72f2b8f

 


Μέχρι πότε εργαστήκατε στο μεταλλείο;
Εκεί δούλεψα από τα 13 μέχρι τα 20, μέχρι που με βρήκε ο άντρας μου και με «ελευθέρωσε». Έπειτα έπιασα δουλειά στις οικοδομές και μετακόμισα στη Λεμεσό. Κτίζονταν τριώροφα εργοστάσια και μετέφερα πηλό φορώντας φουστάνια. Θυμάμαι ότι όταν πληρωνόμουν, δεν χαράμιζα καθόλου χρήματα. Ερχόταν ο μπαγκλαβατζής, αλλά δεν μπήκα ποτέ στον πειρασμό να αγοράσω κάτι. Έδινα τον μισθό μου κατευθείαν στον πατέρα μου, χωρίς καν να μου τα ζητήσει.

 


Ποιες αναμνήσεις έχετε από το χωριό του Αμιάντου της τότε εποχής;
Τότε υπήρχαν χιλιάδες κάτοικοι και το χωριό πραγματικά βρισκόταν σε άνθηση. Υπήρχε τράπεζα, σινεμά και κοσμηματοπωλείο. Οι εποχιακοί υπάλληλοι έφταναν μέχρι τους 12 χιλιάδες και έμεναν σε εργατικές κατοικίες. Εγώ ξυπνούσα από τις 5 το πρωί και χρειαζόμουν μια ώρα για να ανέβω τον τεράστιο ανήφορο που οδηγούσε στο μεταλλείο και σχολούσα στις 4 το απόγευμα. Φυσικά ο δρόμος ήταν ατέλειωτος το καλοκαίρι με τη ζέστη και την κούραση, ενώ τον χειμώνα με τις βροχές στεκόμουν για ώρες μπροστά από το τζάκι για να στεγνώσουν τα ρούχα στο κορμί μου. Όλοι μας περνούσαμε μια πολύ δύσκολη ζωή, αλλά ήμασταν πολύ ευχαριστημένοι.

anna-1-of-3

Μιας και είστε άνθρωπος που δε φοβάται τη δουλειά, υπήρχε κάτι που δεν μπορούσατε να κάνετε με τίποτα;
Τη δουλειά του βοσκού τη θεωρούσα πάντα πολύ βαρετή. Μία φορά με έστειλε η μαμά μου να προσέχω αιγοπρόβατα σε ηλικία 8 χρονών. Δεν μπορούσα με τίποτα αυτή την αναμονή των ζώων μέχρι να φάνε και να τα επιστρέψω πίσω, γιατί το θεωρούσα πολύ ανιαρό. Όσο σκληρές δουλειές και να έκανα, ήθελα να ήμουν ενεργή.

 

Θεωρείτε πως η σημερινή εποχή με όλες τις ανέσεις που έχει, είναι καλύτερη από τότε;
Όχι. Όσο δύσκολες και να ήταν οι συνθήκες, τότε δουλεύαμε πραγματικά με το χαμόγελο στο στόμα και περνούσαμε ωραία. Σήμερα όλοι ζουν μέσα στο άγχος για το αύριο. Τα παιδιά τρέχουν στα φροντιστήρια, αντί να απολαμβάνουν την ηλικία τους και να παίζουν.

anna-2-of-3

 

Διαβάστηκε 2714 φορές

Leave a comment

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα της Κύπρου! Η εφημερίδα «Λεμεσός» είναι η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα όχι μόνο της πόλης και επαρχίας Λεμεσού αλλά και παγκύπρια. Κυκλοφορεί κάθε Παρασκευή σε χιλιάδες αντίτυπα και διανέμεται δωρεάν... [περισσότερα]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ: P & E Publishers & Advertising Ltd
Διεύθυνση: ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 67,
EVIS COURT, ΓΡ.1, 3052, ΛΕΜΕΣΟΣ
Email: elemesos@cytanet.com.cy
Τηλ: 25877464, 25877465, 99348555
Fax: 25565325

Top