Η«επιστροφή στα θρανία» δεν έχει μόνο ως πρωταγωνιστές του τους μαθητές, αλλά και τους δασκάλους. Εμείς λοιπόν μιλήσαμε με τον Σωκράτη Πουλλή, έναν άνθρωπο που όλοι θα θέλαμε να τον είχαμε δάσκαλό μας. Εύθυμος και χαμογελαστός, ο Σωκράτης μοιράζεται μαζί μας τα συναισθήματα και τις σκέψεις του, κατά την επιστροφή του πίσω από την έδρα.


Πόσα χρόνια είστε δάσκαλος;
Είμαι δάσκαλος εδώ και 14 χρόνια! Τα πρώτα 4 εργαζόμουν σε ολοήμερα σχολεία και ως αντικαταστάτης και ακολούθως διορίστηκα!


Πώς αποφασίσατε να ακολουθήσετε αυτό το επάγγελμα;
Πάντα πίστευα ότι η σωστή επένδυση για μια καλύτερη αυριανή κοινωνία είναι τα παιδιά ενός τόπου. Εκεί όπου μπορείς να σπείρεις, να καλλιεργήσεις και να απολαύσεις τους καρπούς σου στο μέλλον! Όταν ήμουν ακόμη μαθητής λυκείου, επέλεξα στη βδομάδα εργασίας που είχαμε να πάω σε δημοτικό σχολείο!

 


Κατά τα μαθητικά σας χρόνια υπήρξε κάποιος δάσκαλος που σας ενέπνευσε για να ακολουθήσετε αυτό τον κλάδο;
Υπήρχαν αρκετοί εκπαιδευτικοί, σε δημοτικό και γυμνάσιο - λύκειο αργότερα, που είχαν πάθος και αγάπη γι' αυτό που έκαναν, αλλά και για μας τους μαθητές τους. Έδειχναν στην πράξη πως ασκούσαν λειτούργημα και έτσι αποτέλεσαν έμπνευση για μένα ώστε να ακολουθήσω αυτό τον δρόμο.


Υπάρχουν δάσκαλοι που είναι ανάξιοι να επιτελούν αυτό το λειτούργημα;
Όπως σε κάθε κλάδο και σε κάθε τομέα της κοινωνίας μας, έτσι και στην εκπαίδευση δεν είναι όλα τα μέλη της ικανά να την υπηρετούν! Σάπια μήλα υπάρχουν παντού, το θέμα είναι πώς αποβάλλονται. Τολμώ να πω όμως, πως η συντριπτική πλειοψηφία των εκπαιδευτικών είναι άξιοι και εξαιρετικά καταρτισμένοι γι' αυτό που κάνουν.


Πώς προετοιμάζεστε για τη νέα σχολική χρονιά;
Μετά τις απαραίτητες ανάσες ξεκούρασης, που είναι βέβαια αρκετές για μας τους εκπαιδευτικούς το καλοκαίρι, ξεκινά ο σχεδιασμός για τη νέα χρονιά. Ετοιμάζουμε και για φέτος όμορφες συνεργασίες και κάνουμε σχέδια που θα ταξιδέψουν τα παιδιά στον κόσμο της γνώσης, της χαράς και της καλλιέργειας αξιών και στάσεων. Μια μικρή έκπληξη, που ίσως όμως δεν ξανάγινε στα σχολεία μας, είναι ότι ετοιμάζουμε και με τους συναδέλφους μου στο σχολείο μας, μια ιδιαίτερη υποδοχή των παιδιών την πρώτη μέρα.

 


Ποιες οι πρώτες σας σκέψεις όταν ακούτε το πρώτο κουδούνι της σεζόν;
Η σκέψη που κάνω ακούγοντας το πρώτο κουδούνι της χρονιάς, είναι πως στόχος μου και φέτος είναι να φανώ αντάξιος των προσδοκιών των νέων μου μαθητών για τη χρονιά που αρχίζει. Επιδιώκω η κάθε χρονιά να αποτελεί παραγωγική τόσο σε γνώση, όσο και σε συναίσθημα. Θέλω να κάνουμε πράγματα που να μένουν πάντα τυπωμένα με όμορφα χρώματα στην καρδιά και στο μυαλό των παιδιών μου.


Τι αντιδράσεις έχουν οι μαθητές σας όταν επιστρέφουν στα θρανία την πρώτη μέρα του σχολείου;
Οι αντιδράσεις που συναντάω ποικίλουν. Χαρά για την επανασύνδεση με συμμαθητές και δασκάλους, λύπη για το τέλος της ανεμελιάς των διακοπών, άγχος και αγωνία για το τι θα ακολουθήσει μέσα στη χρονιά. Είναι πολύ σημαντική η πρώτη μέρα και γι' αυτό όπως ανέφερα και πιο πάνω, σκεφτήκαμε με τους συναδέλφους να ετοιμάσουμε μια εκπληξούλα στα παιδιά που θα μετατρέψει, κατά τη γνώμη μας, τα οποιαδήποτε αρνητικά συναισθήματα, σε θετικά και την αγωνία σε ανυπομονησία.

 


Πόσο έχουν αλλάξει τα πράγματα στην εκπαίδευση από το καιρό που ήσασταν εσείς μαθητής;
Έχουν αλλάξει αρκετά τα πράγματα από τότε. Ο σεβασμός προς τους εκπαιδευτικούς (ίσως κι από φόβο!) ήταν δεδομένος τότε, ενώ σήμερα είναι στο χέρι μας να τον καλλιεργούμε και να τον κερδίζουμε. Από την άλλη, με την πρόοδο της τεχνολογίας, τα μέσα και οι τεχνικές που διαθέτουμε για τη μετάδοση της γνώσης είναι σήμερα ασύγκριτα περισσότερες από τότε.

 

Θεωρείτε ότι οι μαθητές που πηγαίνουν σε σχολεία στις ορεινές περιοχές αντιμετωπίζουν περισσότερες δυσκολίες από αυτούς που πηγαίνουν στην πόλη;
Σίγουρα οι μαθητές που πηγαίνουν σχολείο στις ορεινές περιοχές μειονεκτούν από τους μαθητές που φοιτούν στις πόλεις, όχι τόσο σε υλικοτεχνικές υποδομές, αφού έχουν εκσυγχρονιστεί και τα σχολεία της υπαίθρου, όσο γιατί η απόσταση δημιουργεί εξ' ορισμού δυσκολίες σε συνεργασίες, επισκέψεις, καλεσμένους, προσβάσεις σε θέατρα, μουσεία κτλ. Ένα άλλο πρόβλημα είναι η μείωση του διδακτικού χρόνου από τις χιονοπτώσεις που προκαλούν προβλήματα κάθε χρόνο και δημιουργούν πίεση στη συνέχεια σε μαθητές και εκπαιδευτικούς.


Πώς μπορεί το κράτος να βοηθήσει αυτούς τους δασκάλους και τους μαθητές;
Το κράτος μπορεί να δώσει κίνητρα στα μέλη αυτών των σχολείων, μέσω επιχορήγησης εκδρομών, επισκέψεων και παρακολούθησης θεατρικών παραστάσεων. Επίσης μπορεί να φέρει σε επαφή τους μαθητές με σημαντικούς ανθρώπους του αθλητισμού, των γραμμάτων και των τεχνών ώστε να έχουν την ευκαιρία να πάρουν τα «φώτα» και τις εμπειρίες τους. Με αυτό τον τρόπο θα μειωθεί το χάσμα ευκαιριών που έχουν τα παιδιά της πόλης με αυτά της υπαίθρου.