Παναγιώτα Καψούλη

Παναγιώτα Καψούλη

Παναγιώτα Χαραλάμπους / Φιλελεύθερος

Η συγκλονιστική ιστορία του πολεμιστή του 361 Τάγματος Πεζικού, Πολύδωρου Πολυδώρου, όπως ο ίδιος την αφηγήθηκε στον «Φ». Η άνιση μάχη, η προδοσία, ο τραυματισμός, η σύλληψη και οι 1303 ώρες της αιχμαλωσίας με τα καθημερινά σωματικά και ψυχολογικά βασανιστήρια στις φυλακές των Αδάνων και του Αντιγιαμάν της Τουρκίας.


 
Μέσα στο σκοτάδι της απώλειας της μισής Κύπρου, η σκόνη της Ιστορίας κάλυψε μορφές που αποτέλεσαν πρότυπα αυταπάρνησης και ηρωισμού. Κάλυψε ανθρώπους που εγκαταλείφθηκαν στα πεδία των μαχών, ανθρώπους που τραυματίστηκαν, συνελήφθησαν, αιχμαλωτίστηκαν, βασανίστηκαν. Ανθρώπους που είδαν φίλους και συμπολεμιστές τους να χάνονται στα χαρακώματα, ανθρώπους των οποίων η ζωή σημαδεύτηκε ανεξίτηλα από πληγές που είναι χαραγμένες στο σώμα και κυρίως στην ψυχή τους. Ανθρώπους, στους οποίους μετέπειτα, η Πολιτεία γύρισε προκλητικά, σχεδόν απαξιωτικά, την πλάτη.


 
45 χρόνια από το προδοτικό πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή, για τους εν ζωή πρωταγωνιστές της τραγωδίας οι πληγές ακόμη αιμορραγούν, ο εφιάλτης εξακολουθεί να τους κατατρέχει, ενώ τα βλήματα από σφαίρες που φέρουν στο κορμί τους παντοτινά θα μαρτυρούν εκείνες τις μαύρες μέρες του Ιούλη και του Αυγούστου του 1974. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι και ο 64χρονος Πολύδωρος Πολυδώρου, που αμούστακος στρατιώτης τότε του 361 Τάγματος Πεζικού – του Τάγματος που μετρά τις μεγαλύτερες ανθρώπινες απώλειες – κλήθηκε να υπερασπιστεί την προδομένη πατρίδα του.


 
Η συγκλονιστική ιστορία του κυρίου Πολύδωρου, όπως ο ίδιος την αφηγήθηκε στον «Φ» και όπως αποτυπώνεται στο βιβλίο του «Αιχμάλωτος στην Τουρκία… Με δανεικό παντελόνι και ξυπόλυτος», αποτελεί το δίχως άλλο μια μαρτυρία που ο ιστορικός του μέλλοντος θα κληθεί να αποτιμήσει.


 
Μια… απόλυση που άργησε πολύ
 
Ο Πολύδωρος Πολυδώρου, με καταγωγή από τον Άγιο Θεόδωρου Αγρού, υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στην Άσπρη Μούττη με την ειδικότητα του πολυβολητή εδάφους, ενώ λίγες μέρες πριν το πραξικόπημα μετακινήθηκε σε φυλάκιο έξω από το Δίκωμο. Στις 13 Ιουλίου του 1974 είχε παραδώσει τον στρατιωτικό του εξοπλισμό, καθώς στις 20 του ίδιου μήνα θα απολυόταν. Αλλά φευ… 15 Ιουλίου διενεργείται το πραξικόπημα, την επομένη κηρύσσεται γενική επιστράτευση και ο νεαρός τότε Πολύδωρος, όπως και όλοι οι στρατιώτες που βρίσκονταν σε άδεια, καλούνται να επιστρέψουν στις μονάδες τους, αναλαμβάνοντας το δύσκολο καθήκον να ανακόψουν τις ορδές του εισβολέα, που ήθελε πάση θυσία να διέλθει από το Δίκωμο και να προχωρήσει ανατολικά, μέχρι να φθάσει στα παράλια της Αμμοχώστου.


 
Ο στρατιώτης Πολύδωρος Πολυδώρου στο γήπεδο της έδρας του 2ου Λόχου στην Άσπρη Μούττη την άνοιξη του 1974.

 

20 Ιουλίου: Κόλαση πυρός
 
Το 361 Τ.Π. με έδρα το χωριό Συγχαρί της επαρχίας Κερύνειας, αριθμούσε τέσσερις λόχους και είχε διάταξη ευθύνης που κάλυπτε μια περιοχή περίπου 23 χλμ, που ξεκινούσε από την Άσπρη Μούττη στο Δίκωμο και εκτεινόταν προς τα ανατολικά μέχρι τη Μια Μηλιά. Χαράματα της 20ης Ιουλίου οι όλμοι πέφτουν βροχή και ο ουρανός στους πρόποδες του Πενταδακτύλου γεμίζει ελικόπτερα και μεταγωγικά αεροπλάνα που ρίχνουν Τούρκους αλεξιπτωτιστές στην πεδιάδα της Αγύρτας. Ο 19χρονος τότε Πολύδωρος, το φυλάκιο του οποίου βρισκόταν ακριβώς απέναντι από την έπαυλη του Ντενκτάς, περιγράφει τη μέρα αυτή ως μία από τις πιο εφιαλτικές της ζωής του:
 
«Η περιοχή ήταν το επίκεντρο των επιχειρήσεων και η κόλαση πυρός συνεχιζόταν μέχρι αργά το απόγευμα. Γύρω στις 9 το βράδυ κατέφθασαν ενισχύσεις από το 399 Τ.Π. από το Μπογάζι Τρικώμου με οδηγίες να επιτεθούν. Βορειοδυτικά στους πρόποδες του βουνού καίγονταν τα χωριά Αγύρτα, Φώττα, Κρήνι και Πιλέρι και η 32 Μοίρα Καταδρομών επιτίθεται στην Άσπρη Μούττη. Αποστολή του 399 Τ.Π. ήταν μαζί με τα άρματα που θα έρχονταν από δυτικά να μοιράσουν τον θύλακα Αγύρτας – Κιόνελι στα δύο. Οι Τούρκοι όμως που γνώριζαν τα σχέδια και περίμεναν την επίθεση, πότισαν από δυτικά τα χωράφια με νερό, με αποτέλεσμα τα άρματα να ακινητοποιηθούν. Αυτό που ακολούθησε ήταν πανωλεθρία. Οι επιζήσαντες του 399 Τ.Π., που ήταν άπειροι στρατιώτες με μόλις έξι μήνες θητεία, επέστρεψαν από τη μάχη με κλάματα και αναφιλητά, κουβαλώντας στις πλάτες τους νεκρούς και τραυματίες συναδέρφους τους. Τους είχαν στείλει σε σφαγή…».

Το φυλάκιο 4 με τις πολεμίστρες ανοικτές που παραμένει ερειπωμένο από το 1974.

 

21 Ιουλίου: Ο τραυματισμός
 
Τα ξημερώματα της 21ης Ιουλίου και ενώ η κατάσταση είχε κάπως καταλαγιάσει, την ησυχία διακόπτει τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος που κάνει βύθιση από νοτιοανατολικά, ρίχνοντας δύο ρουκέτες στο φυλάκιο που επανδρώνεται από τον 19χρονο Πολύδωρο. Δίπλα από το πολυβολείο υπάρχει ατομικό όρυγμα και ενστικτωδώς ο νεαρός Πολύδωρος πέφτει μέσα για να σωθεί, με αποτέλεσμα να σπάσει το πόδι του, να τραυματιστεί στον ώμο από δύο βλήματα σφαιρών – τα οποία ακόμη έχει στο σώμα του – και να καλυφθεί με όγκους χώματος από τις σφαίρες που έσκασαν στην περιοχή.

 
«Σκεπάστηκα από χώματα, νόμιζα ότι πέθανα. Ένιωσα πόνο στα πόδια και κάτι ζεστό να τρέχει από τον ώμο μου. Αμέσως πέρασε σαν ταινία από το μυαλό μου η οικογένειά μου και η ζωή μου», περιγράφει με δάκρυα στα μάτια.


Οι θέσεις της δικής μας πλευράς στην Άσπρη Μούττη έπεσαν στα χέρια των Τούρκων γύρω στο μεσημέρι και το 399 Τ.Π., ένα τάγμα με βαριές απώλειες από το προηγούμενο βράδυ, καλείται να ανακαταλάβει τις θέσεις αυτές, με αποτέλεσμα να υποστεί νέα πανωλεθρία. Πολλών τα οστά ανευρέθηκαν και ταυτοποιήθηκαν μετά από 40 χρόνια και τάφηκαν το 2016-2017.


 
22 Ιουλίου: Εκεχειρία και οπισθοχώρηση
 

Ξημερώματα 22ας Ιουλίου και επικρατεί μια ανήσυχη ηρεμία. Ενισχύσεις δεν φθάνουν ποτέ, το πολυβόλο παθαίνει συνεχείς εμπλοκές και ουδείς δείχνει να ενδιαφέρεται για τους στρατιώτες του 361 Τ.Π..


Στις 4 το απόγευμα της ίδιας μέρας γίνεται γνωστό από ραδιοφώνου ότι επιτεύχθηκε εκεχειρία, ενώ την ίδια ώρα από την Αγύρτα δύο τουρκικά άρματα κατευθύνονται προς το Δίκωμο. Οι στρατιώτες του φυλακίου 4 λαμβάνουν διαταγή να οπισθοχωρήσουν και το Δίκωμο παραδίδεται δίχως να προηγηθεί μάχη.


 
Οι μέρες που ακολούθησαν


Στους κόλπους του 361 Τ.Π. επικρατεί έντονα το αίσθημα της απογοήτευσης και η πεποίθηση ότι τα πάντα ήταν πουλημένα, προδομένα και προσχεδιασμένα. Μεσούσης της εκεχειρίας οι Τούρκοι συνεχίζουν την προέλαση και πολλά από τα εδάφη που κατέχουν μέχρι σήμερα κατελήφθησαν εκείνες τις μέρες.


Από τον Κουτσοβέντη, όπου έπρεπε να βρίσκεται το τάγμα, οι στρατιώτες για άγνωστο λόγο μεταφέρονται στην Αγλαντζιά και ο  νεαρός Πολύδωρος μεταβαίνει στο νοσοκομείο για να του περιθάλψουν το τραύμα. Στις μέρες που ακολούθησαν επιστρέφει στο χωριό του και όταν μαθαίνει πως το τάγμα του μετακινήθηκε στην Κυθρέα αποφασίζει να επιστρέψει στην πρώτη γραμμή.

 
Στις 12 Αυγούστου έρχεται διαταγή όπως το αποδεκατισμένο και χωρίς βαρύ οπλισμό 361 Τ.Π. μετακινηθεί στην περιοχή Κλεπίνης – Παχύαμμου, ενώ το 241 Τ.Π. μεταφέρεται στην περιοχή Κουτσοβέντη, τοποθεσίες άγνωστες και για τα δύο τάγματα. Στον Παχύαμμο Κερύνειας οι στρατιώτες κρατούν θέσεις κατά μήκος μιας χαράδρας μεταξύ των πέντε δαχτύλων και του Βουφαβέντο και επεκτείνονται βόρεια προς τη θάλασσα, ενώ δέχονται απειλές από αξιωματικούς ότι όποιος τολμήσει να οπισθοχωρήσει θα εκτελείται εν ψυχρώ. Την ίδια ώρα φουντώνουν οι φήμες ότι επίκειται νέα τουρκική επίθεση…


 
14 και 15 Αυγούστου: Μια αποφράδα ημέρα και νέα οπισθοχώρηση

Με το πρώτο φως της μέρας οι πύλες της κολάσεως έχουν ανοίξει. Οι θέσεις της δικής μας πλευράς βάλλονται από θαλάσσης, αέρος και στεριάς, ενώ από την ομοβροντία πυρών σείεται ο Πενταδάκτυλος. Οι Τούρκοι φτάνουν σε απόσταση αναπνοής από τις θέσεις της δικής μας πλευράς και οι αξιωματικοί που λίγες μέρες πριν απειλούσαν να εκτελέσουν εν ψυχρώ όσους έκαναν βήμα πίσω, ήταν οι πρώτοι που εγκατέλειψαν το πεδίο της μάχης, αφήνοντας στο έλεος του Θεού και των Τούρκων δύο λόχους.


 
Η δύναμη και η στρατιωτική υπεροπλία του εχθρού αναγκάζει και πάλι το 361 Τ.Π. να οπισθοχωρήσει και ο νεαρός Πολύδωρος γλιτώνει από θαύμα όταν ριπή πολυβόλου πέφτει μόλις μερικά εκατοστά δίπλα του, ανοίγοντας στη μέση τον κορμό μιας τεράστιας χαρουπιάς.


 
Στην αναφορά του τάγματος στις 15 Αυγούστου στο Μαζωτό παρόντες ήταν μόλις 109 στρατιώτες δύο λόχων από ένα τάγμα 340 στρατιωτών, 22 αξιωματικών και 117 εφέδρων. Οι άλλοι δύο λόχοι είχαν εγκαταλειφθεί στο πεδίο της μάχης.

14 Απριλίου 1974: Πάσχα στην Άσπρη Μούττη. Έξι από τους εικονιζόμενους στρατιώτες έμειναν για πάντα εκεί, ενώ άλλοι χάθηκαν στον Παχύαμμο στις 14 Αυγούστου 1974.

Η σύλληψη στην Ακανθού στις 28 Αυγούστου
Για 14 ημέρες ο νεαρός Πολύδωρος μαζί με μεγάλη ομάδα της 32 Μοίρας Καταδρομών περιπλανιέται σε κάμπους και χωράφια από τον Παχύαμμο Κερύνειας μέχρι το Τρίκωμο και τον Άγιο Ηλία – πεινασμένος, διψασμένος, εξαντλημένος και χωρίς πυρομαχικά – και αναζητεί τρόπο διαφυγής προς τις ελεύθερες περιοχές.

 
Η 28η Αυγούστου τον βρίσκει στην Ακανθού μαζί με άλλους τρεις συμπολεμιστές του και δεν αποφεύγουν τη σύλληψη. Μεταφέρονται με δεμένα χέρια και μάτια στο Λευκόνοικο και από κει στο Τζιάος, όπου προπηλακίζονται έντονα και δέχονται άγριους ξυλοδαρμούς και εξευτελιστική μεταχείριση. «Δώστε τους από ένα φτυάρι να βγάλουν τον λάκκο τους», ανέφερε επί λέξη Τούρκος αξιωματικός και ο 19χρονος Πολύδωρος παρακαλούσε μόνο ο θάνατός του να είναι ακαριαίος. 


Στις φυλακές στο Σεράι, όπου ακολούθως μεταφέρονται, συνάντησε συμπολεμιστές του που είχαν συλληφθεί επίσης στην Ακανθού στις 20 Αυγούστου, ενώ είδε ανθρώπους αλυσοδεμένους και σιδηροδέσμιους.

 
Στις 30 Αυγούστου μεταφέρεται στην Κερύνεια και την επόμενη ημέρα μαζί με περίπου άλλα 500 άτομα αναγκάζονται να επιβιβαστούν σε πλοίο με προορισμό την Μερσίνα και ακολούθως τα Άδανα, όπου αρχίζει ένας δεύτερος Γολγοθάς.



Οι 1303 ώρες της αιχμαλωσίας στις τουρκικές φυλακές 
 Η υποδοχή στη Μερσίνα ήταν θα έλεγε κανείς «θερμή». Τους αιχμαλώτους πολέμου προϋπάντησε εξοργισμένος όχλος έτοιμος να τους λιντσάρει ως πράξη αντεκδίκησης για τη σφαγή 104 Τουρκοκυπρίων αμάχων στα χωριά Αλόα, Μάραθα και Σανταλάρη. Μέχρι να καταστεί δυνατή η μεταφορά και η είσοδος στις φυλακές των Αδάνων οι αιχμάλωτοι πολέμου δέχονταν αλλεπάλληλα χτυπήματα με ξιφολόγχες, ξύλα, ρόπαλα, ζώνες και ό,τι μπορεί να φανταστεί ο ανθρώπινος νους.

 
Κατά τις δέκα μέρες παραμονής στις φυλακές των Αδάνων και αφού πέρασαν από καταγραφή στοιχείων, ανακρίσεις και φωτογραφίσεις, η κατάσταση περιγράφεται ως αρκετά καλή, αφού ουδείς εκ των αιχμαλώτων υπέστη σωματική κακοποίηση.


Τα Άδανα ήταν όμως διακομιστικός σταθμός και οι αιχμάλωτοι μεταφέρθηκαν ακολούθως στις φυλακές του Αντιγιαμάν, που βρίσκεται κοντά στα σύνορα με το Ιράκ, ακριβώς πάνω από την Συρία. Οι αιχμάλωτοι διαμένουν σε κελιά των 65 ατόμων και οι συνθήκες διαβίωσης είναι πραγματικά άθλιες. Πίνουν όλοι νερό από τον ίδιο κουβά σαν ζώα και κοιμούνται σε πρόχειρα κρεβάτια φτιαγμένα από αποκαλάμες. Το ξύλο με ζωστήρες βρίσκεται σε καθημερινή βάση – πρωί, μεσημέρι, βράδυ – και ουδείς έτρωγε φαγητό αν πρώτα δεν έτρωγε ξύλο. Ξυλοδαρμοί με κάθε ευκαιρία ή και χωρίς ευκαιρία. Όποιος δε τολμούσε να πει πως ήταν άρρωστος, δεχόταν ξύλο με ακόμη μεγαλύτερο μένος. Η σωματική κακοποίηση των αιχμαλώτων παρ’ όλα αυτά δεν ήταν τίποτα μπροστά στα ψυχολογικά βασανιστήρια, τους συνεχείς εξευτελισμούς, τις προσβολές, την απουσία επικοινωνίας με τις οικογένειες τους και τη διαρκή απειλή για τη ζωή τους.


Στις 19 Σεπτεμβρίου στο πλαίσιο της ανταλλαγής αιχμαλώτων απελευθερώθηκαν μαθητές και τραυματισμένοι, ενώ ο νεαρός Πολύδωρος συνεχίζει να ζει ένα μαρτύριο μέχρι και τις 19 Οκτωβρίου. Στις 20 Οκτωβρίου επιστρέφει στην Κύπρο ξυπόλητος και ρακένδυτος. Ένας ζωντανός – νεκρός! Το «ευχαριστώ» της Πολιτείας ήταν ένα πακέτο τσιγάρα των 14, ένα κουτί σπίρτα και δύο λίρες για να επιστρέψει στο σπίτι του!


 
Η προσβλητική αναφορά στο απολυτήριο και το επίδομα της ντροπής


 
Στο απολυτήριο του Πολύδωρου Πολυδώρου, όπως και όλων των αιχμαλώτων πολέμου, για χρόνια ολόκληρα αναγραφόταν επί λέξη με κόκκινα γράμματα: «Απολύεται ως συλληφθείς αιχμάλωτος υπό των Τούρκων. Δεν εξακριβώθηκαν οι συνθήκες της αιχμαλωσίας του ως και η διαγωγή του κατά τη διάρκεια ταύτης». Αναφορά που δικαίως θεωρήθηκε ότι προσβάλλει όχι μόνο όσους πολέμησαν και αιχμαλωτίστηκαν, αλλά και τη μνήμη όλων όσοι βρέθηκαν δολοφονημένοι σε ομαδικούς τάφους. Χρειάστηκαν αγώνες πολλών χρόνων για να απαλειφθεί με μαύρο μαρκαδόρο το 2015 αυτή η επαίσχυντη αναφορά από τα απολυτήρια των αιχμαλώτων πολέμου. Δεν απαλείφθηκε όμως ποτέ απ’ το μυαλό τους.

Το 2008 οι αιχμάλωτοι πολέμου ζητούσαν από την Πολιτεία να τους παραχωρήσει δωρεάν ιατρική περίθαλψη. Η θέση της Εθνικής Φρουράς, όταν συζητείτο το θέμα στη Βουλή, ήταν ότι «εάν δοθεί οτιδήποτε στους αιχμαλώτους πολέμου, θα σταλεί λανθασμένο μήνυμα στο στράτευμα και ειδικά σε αυτούς που πολέμησαν με θάρρος», αφήνοντας σαφείς υπαινιγμούς ότι οι αιχμάλωτοι πολέμου δεν πολέμησαν με θάρρος.


 
Δέκα χρόνια αργότερα, το 2018,  με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου εξαγγέλθηκε τιμητικό επίδομα για όσους πολέμησαν, αιχμαλωτίστηκαν ή τραυματίστηκαν το 1974, το οποίο ξεκινά από €5,70 και φθάνει τα €59,70 αναλόγως της σύνταξης. Τόσο φαίνεται ότι αποτιμά η Πολιτεία τα δεινά και την προσφορά αυτών των ανθρώπων προς την πατρίδα.


 
Κατά τον ίδιο χρόνο ο τέως Υπουργός Άμυνας, Χριστόφορος Φωκαΐδης ζήτησε συγνώμη από τους αιχμαλώτους πολέμου και δεσμεύτηκε ότι η Πολιτεία θα τους τιμήσει. Μεσολάβησε όμως η αλλαγή στο τιμόνι του Υπουργείου Άμυνας και η αποκατάσταση των αιχμαλώτων πολέμου δεν έγινε ποτέ.



Το τάγμα με τις μεγαλύτερες απώλειες

Το 361 Τ.Π. είχε τις περισσότερες απώλειες στην τουρκική εισβολή. Οι άντρες του έδωσαν ένα άνισο αγώνα στα πεδία των μαχών σε Μια Μηλιά, Δίκωμο, Άσπρη Μούττη, Αλωνάγρα, Συγχαρί, Κλεπίνη και Παχύαμμο Κερύνειας. Ο άνισος αυτός αγώνας κράτησε έναν ολόκληρο μήνα. Χωρίς βοήθεια και με ανεπαρκέστατο οπλισμό, στάθηκαν όρθιοι για να υπερασπιστούν την πατρίδα. Δεν υπάρχει παρόμοια περίπτωση στην κυπριακή τραγωδία που τόσο λίγοι άνθρωποι πολέμησαν σ’ ένα τόσο μεγάλο σε έκταση στρατιωτικό μέτωπο.


 
Ο Πολύδωρος Πολυδώρου υπέφερε πολύ για να σταθεί στα πόδια του και ειδικότερα τα πρώτα δέκα χρόνια μετά την αιχμαλωσία και την απελευθέρωσή του πέρασε δύσκολα μέχρι να εξοικειωθεί με τη νέα πραγματικότητα και να προσαρμοστεί σε μια φυσιολογική ζωή. Δεν τρέφει όμως μίσος για κανέναν, θεωρεί τον πόλεμο κατάρα τόσο για τους νικητές όσο και για τους ηττημένους και πιστεύει στην ειρηνική συμβίωση των ανθρώπων. Επισκέπτεται συχνά τα κατεχόμενα και ειδικότερα τα μέρη όπου πολέμησε, θεωρώντας τη διαδικασία αυτή… προσκύνημα στη μνήμη όσων φίλων του έμειναν πίσω.

Το βιβλίο του Πολύδωρου Πολυδώρου «Αιχμάλωτος στην Τουρκία… Με δανεικό παντελόνι και ξυπόλητος», είναι αφιερωμένο στους 91 πεσόντες και αγνοούμενους του 361 Τ.Π., στο οποίο υπηρέτησε και ειδικότερα σε αυτούς που ανευρέθηκαν στον ομαδικό τάφο στον Κορνόκηπο.

 

* Φωτογραφικό υλικό έχει ληφθεί από το βιβλίο του Πολύδωρου Πολυδώρου «Αιχμάλωτος στην Τουρκία... Με δανεικό παντελόνι και ξυπόλητος».

 

Πηγή: Φιλελεύθερος

Συνέντευξη: Παναγιώτα Χαραλάμπους    
Φωτογραφίες: Αντώνης Αντωνίου   
 

Διάταγμα κράτησης επτά ημερών εξέδωσε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εναντίον του 57χρονου, ο οποίος συνελήφθη σε σχέση με την υπόθεση εντοπισμού μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών, στις 18 Μαρτίου, σε εμπορευματοκιβώτιο στον Ύψωνα. Όπως διευκρινίστηκε στο δικαστήριο, η καθαρή ποσότητα κάνναβης ανέρχεται σε περίπου 83,6 κιλά.


 
Η διαδικασία για έκδοση διατάγματος κράτησης του υπόπτου, άρχισε χθες το μεσημέρι, με την υπεράσπιση να θέτει για πρώτη φορά στα ιστορικά των κυπριακών δικαστηρίων, θέμα αμεροληψίας από πλευράς του δικαστηρίου, αφού όπως ανέφερε, είναι το ίδιο δικαστήριο που εξέδωσε και το ένταλμα σύλληψης του 57χρονου.
 


Κάνοντας λόγο, στη βάση αποφάσεων του ΕΔΑΔ, για προαπόφαση, προκατάληψη  και διαμόρφωση κρίσης από το ίδιο το δικαστήριο που εξέδωσε το ένταλμα σύλληψης, ο συνήγορος υπεράσπισης ζήτησε την εξαίρεση του δικαστηρίου από τη διαδικασία, αίτημα που τελικά απορρίφθηκε, αφού όπως υποδείχθηκε, πρόκειται για εντελώς ξεχωριστές και ανεξάρτητες διαδικασίες.


 
Ο ανακριτής της υπόθεσης ανέφερε πως η μαρτυρία για τη σχέση του υπόπτου με την υπόθεση λήφθηκε πριν από περίπου ένα μήνα και έκτοτε, έγιναν διάφορες εξετάσεις και παρακολουθήσεις πριν από τη χθεσινή σύλληψη του.


 
Όπως διαπιστώθηκε, είπε, ο ύποπτος βρισκόταν στον Καναδά τον επίμαχο χρόνο, που τα ναρκωτικά φορτώθηκαν από εκεί σε εμπορευματοκιβώτιο για να μεταφερθούν στην Κύπρο,  ενώ από τις πρώτες επιστημονικές εξετάσεις στο γενετικό του υλικό, φαίνεται αυτό να ταυτίζεται με γενετικό υλικό που εντοπίστηκε σε τρεις από τις συνολικά 373 συσκευασίες.
 


Αναφέρθηκε ακόμη στο δικαστήριο πως ο 57χρονος φέρεται να σχετίζεται με κάποιους εκ των έξι κατηγορούμενων, οι οποίοι δικάζονται από το Κακουργιοδικείο Λευκωσίας για την ίδια υπόθεση, ενώ σε έναν από αυτούς είχε μεταβιβάσει και αυτοκίνητο της εταιρείας τους.


 
Πρόσθεσε ότι αναμένεται να ληφθούν 36 καταθέσεις από το οικογενειακό, επαγγελματικό και φιλικό του περιβάλλον, ενώ εκκρεμεί η εξασφάλιση διατάγματος αποκάλυψης των τηλεπικοινωνιακών του δεδομένων.


 
Η υπεράσπιση άφησε στη "διακριτική ευχέρεια" του δικαστηρίου, όπως ανέφερε, την απόφαση για την αναγκαιότητα κράτησης ή τον χρόνο κράτησης του υπόπτου και τελικά το δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα των αστυνομικών ανακριτών για έκδοση διατάγματος επταήμερης προσωποκράτησης του.


 
Εναντίον του διερευνώνται πέντε αδικήματα που αφορούν τη συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, την παράνομη εισαγωγή, παράνομη κατοχή και παράνομη κατοχή με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β`, καθώς και την παράνομη κατοχή αεροβόλων όπλων.


 
Υπενθυμίζεται πως, οι άνδρες της ΥΚΑΝ είχαν θέσει υπό παρακολούθηση εμπορευματοκιβώτιο που έφθασε στο λιμάνι Λεμεσού, για λογαριασμό εταιρείας που ανήκει σε 48χρονο Ε/κ, μετά από πληροφορίες ότι 39χρονος Βόσνιος βρισκόταν πίσω από τη μεταφορά μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών από τον Καναδά.


 
Όταν το εμπορευματοκιβώτιο μεταφέρθηκε στον Ύψωνα, σε συνεργασία με την Αστυνομία των Βρετανικών Βάσεων, τα μέλη της ΥΚΑΝ συνέλαβαν επ` αυτοφώρω 42χρονο και 49χρονο, κατά την εκφόρτωση του περιεχομένου του εμπορευματοκιβωτίου.


 
Επ` αυτοφώρω είχαν συλληφθεί και δυο Νιγηριανοί που είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν στην εκφόρτωση, οι οποίοι στην πορεία των εξετάσεων αφέθηκαν ελεύθεροι χωρίς να κατηγορηθούν.


 
Στο πλαίσιο διερεύνησης της υπόθεσης, προέκυψε μαρτυρία και εναντίον δυο ακόμη Ε/κ, 25 και 27 χρονών, οι οποίοι επίσης συνελήφθηκαν και δικάζονται μαζί με τους υπόλοιπους τέσσερις κατηγορούμενους, ενώ ένα ακόμη πρόσωπο καταζητείται με ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης.

 

 

Πηγή: ΚΥΠΕ

Με στόχο τη σύσφιξη των σχέσεων και την αντιμετώπιση κοινών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν, πραγματοποιήθηκε πρόσφατα συνάντηση μεταξύ της Αστυνομίας των Βρετανικών Βάσεων και προέδρων ή εκπροσώπων των κοινοτικών αρχών της δυτικής περιοχής Λεμεσού.


 
Σύμφωνα με χθεσινή ανακοίνωση των Βάσεων, πέραν των 20 εκπροσώπων κοινοτήτων συμμετείχαν στη σύσκεψη, την οποίαν απασχόλησαν θέματα κοινού ενδιαφέροντος, όπως το έγκλημα και η αντικοινωνική συμπεριφορά.


 
Η Αστυνομική Διεύθυνση των ΒΒ Ακρωτηρίου δεσμεύτηκε να συνεχίσει την ενδυνάμωση της σχέσης με τις κοινότητες που εμπίπτουν στην κυριότητα των Βάσεων, δίνοντας προτεραιότητα σε θέματα ασφάλειας.


 
Ευχαρίστησε, επίσης, τις κοινοτικές αρχές για τη συνεργασία και στήριξη, μέσω και της κοινοτικής αστυνόμευσης, στο έργο που επιτελεί η αστυνομία των Βάσεων.


 
Από πλευράς των εκπροσώπων των κοινοτικών αρχών, εκφράστηκε η βεβαιότητα ότι, μέσα από τη συνέχιση και ενδυνάμωση της στενής συνεργασίας με τις αστυνομικές αρχές των Βάσεων, αυξάνεται το αίσθημα ασφάλειας στην περιοχή και δίνονται λύσεις σε κοινά προβλήματα.

 

 

Πηγή: ΚΥΠΕ

Ασθενής εποχική χαµηλή πίεση επηρεάζει την περιοχή.

 

Σήµερα, ο καιρός θα είναι κυρίως αίθριος αλλά τις απογευµατινές ώρες θα παρατηρούνται παροδικά αυξηµένες νεφώσεις, στα ορεινά και στο εσωτερικό. Οι άνεµοι θα πνέουν το πρωί κυρίως νοτιοανατολικοί ως νοτιοδυτικοί και τοπικά µεταβλητοί, ασθενείς και σταδιακά µέχρι µέτριοι, 3 µε 4 Μποφόρ, για να καταστούν το απόγευµα νοτιοδυτικοί ως βορειοδυτικοί µέτριοι, 4 Μποφόρ και στα νότια και τα νοτιοδυτικά µέχρι ισχυροί, 4 µε 5 Μποφόρ. Η θάλασσα θα καταστεί σταδιακά γενικά λίγο ταραγµένη και το απόγευµα, στα νότια και τα νοτιοδυτικά, µέχρι ταραγµένη. Η θερµοκρασία θα ανέλθει γύρω στους 39 βαθµούς στο εσωτερικό, γύρω στους 31 στα δυτικά παράλια, γύρω στους 33 στα υπόλοιπα παράλια και γύρω στους 28 βαθµούς στα ψηλότερα ορεινά.

 


Απόψε, ο καιρός θα είναι κυρίως αίθριος. Οι άνεµοι θα πνέουν αρχικά νοτιοδυτικοί ως βορειοδυτικοί, ασθενείς µέχρι µέτριοι, 3 µε 4 Μποφόρ για να καταστούν αργότερα βορειοδυτικοί ως βορειοανατολικοί, ασθενείς, 3 Μποφόρ. Η θάλασσα θα είναι ήρεµη µέχρι λίγο ταραγµένη, εκτός από τα δυτικά όπου θα παραµείνει λίγο ταραγµένη. Η θερµοκρασία θα πέσει γύρω στους 23 βαθµούς στο εσωτερικό, στα δυτικά και στα βόρεια παράλια, γύρω στους 24 στα νότια και στα ανατολικά παράλια και γύρω στους 18 βαθµούς στα ψηλότερα ορεινά.



Την Κυριακή, τη ∆ευτέρα και την Τρίτη ο καιρός θα είναι κυρίως αίθριος.



Η θερµοκρασία θα σηµειώσει µικρή άνοδο την Κυριακή και µη αξιόλογη µεταβολή στη συνέχεια, για να κυµανθεί πάνω από τις µέσες κλιµατολογικές τιµές.

O Σπύρος Μελαχρινός την αποφράδα μέρα της 20ης Ιουλίου 1974 έκλεινε τα 19 του χρόνια. Αντί να τα γιορτάσει όμως, όπως όλοι οι συνομήλικοί του, όντας ήδη φαντάρος, κλήθηκε να υπερασπιστεί την πατρίδα του. Στη συνέντευξη που ακολουθεί θα μας μιλήσει για την δική του ιστορία η οποία περιέχει πόνο, προδοσία αλλά και φίλους που τον βοήθησαν να σώσει τη ζωή του. Ο ίδιος είναι ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων, που δεν του αρέσει να εκφράζεται ιδιαίτερα και ειδικότερα όταν αναφέρεται στα όσα συνέβησαν τότε.

 

«Υπηρέτησα στο 12ο Τακτικό Συγκρότημα Κυθρέας και ήμουν οδηγός του Διοικητή. Ο πόλεμος ξεκίνησε Σάββατο και γύρω μας υπήρχαν αρκετά Τουρκοκυπριακά χωριά τα οποία και κατακτήσαμε. Την Δευτέρα το απόγευμα φτάσαμε στο μισό Τζιάος και τότε έγινε η εκεχειρία. Τετάρτη πρωί πήγαμε με τον Διοικητή να δούμε ένα λόχο κάπου προς το Συγχαρί, όπου εκεί ο διοικητής έδωσε θέσεις μάχης και ήμασταν έτοιμοι να επιστρέψουμε. Τότε είδαμε 3 - 4 λεωφορεία της Λάμπουσας με στρατιώτες. Υπήρξε μια έντονη συζήτηση μεταξύ μας, ως προς το εάν είναι Τούρκοι ή Ελληνοκύπριοι στο λεωφορείο. Όταν πλησίασαν, ο Διοικητής έστειλε 2-3 στρατιώτες για να επιβεβαιώσουν την εθνικότητά τους και τότε τους σκότωσαν, οπότε άρχισε μια πολύωρη μάχη. Ο Διοικητής πήρε μόνος του το αυτοκίνητο για να φέρει βοήθεια. Αυτή η βοήθεια δεν έφτασε ποτέ…

 

Φωτογραφία του Σπύρου Μελαχρινού όταν κατατάχθηκε στον στρατό


Η συγκεκριμένη μάχη που έδωσα, ήταν μαζί με το «προδομένο τάγμα 361». Κατά τη διάρκεια της μάχης τραυματίστηκα σοβαρά και στα δυο μου πόδια, στα χέρια και στο πρόσωπο. Μαζί μου είχαν μείνει μόνο 5 ζωντανοί στρατιώτες και η βοήθεια που τόσο περιμέναμε δεν ερχόταν, έτσι αποφασίσαμε να σπάσουμε τον κλοιό, αφού 200 Τούρκοι μέσα σε 20 λεπτά μας είχαν περικυκλώσει. Μαζί με τον ανθυπολοχαγό και τους άλλους 3 στρατιώτες ξεκινήσαμε για να φύγουμε. Ο ανθυπολοχαγός σηκώθηκε από το έδαφος για να περάσει στον απέναντι δρόμο και τον πυροβόλησαν. Τότε, ανασήκωσα το κεφάλι για να τους δω και με πυροβόλησαν στο σαγόνι όπου τραυματίστηκα πολύ σοβαρά. Τότε ο ένας άρχισε να κλαίει και πέταξε το όπλο και οι Τούρκοι τον σκότωσαν, ενώ τον τελευταίο τον συνέλαβαν. Εμένα, με πλησίασαν, είδαν ότι βρισκόμουν σε πολύ άσχημη κατάσταση, με πυροβόλησαν στο στήθος και έφυγαν.


Μετά από 10 λεπτά αφότου έφυγαν, βρήκα τη δύναμη και σηκώθηκα. Περπάτησα για λίγη ώρα και βρήκα καταφύγιο σε ένα μεταλλείο, όπου συνάντησα δύο Ελληνοκύπριους χτυπημένους στρατιώτες, ο ένας στο στήθος και ο άλλος πολύ άσχημα στο πόδι. Δεν μπορούσα να μιλήσω και τότε βρήκα στη τσέπη μου στυλό και χαρτί, τους έγραψα ότι ήμουν διψασμένος. Βρήκαν ένα παγούρι με νερό μέσα στο μεταλλείο, έβαζα να πιώ και το νερό χυνόταν πάνω μου, ξαναέβαζα και πάλι το ίδιο. Τότε συνειδητοποίησα πώς δεν είχα σαγόνι.


Την Πέμπτη και την Παρασκευή τις πέρασα μέσα στο μεταλλείο με απίστευτη αιμορραγία και κατάλαβα πως εάν έμενα εκεί δεν θα έμενα ζωντανός για πολύ. Τότε κλήθηκα να πάρω απόφαση για ένα σοβαρό δίλημμα. Εάν έμενα στην ασφάλεια του μεταλλείου θα πέθαινα από αιμορραγία, από την άλλη εάν έβγαινα έξω θα έψαχνα για βοήθεια με κίνδυνο να με ανακαλύψουν και να με σκοτώσουν. Αποφασισμένος για την ηρωική μου έξοδο, έγραψα στο χαρτί πως μόλις βρω βοήθεια θα στείλω στους δυο τραυματισμένους στρατιώτες για να σωθούν.

 


Κάθε πέντε βήματα έπεφτα ξανά και ξανά, γιατί είχε καταρρεύσει ο οργανισμός μου, ώσπου είδα στρατιώτες που δεν διέκρινα την εθνικότητά τους. Έτσι κλήθηκα να πάρω απόφαση στο δεύτερο μεγάλο δίλημμα. Να γνέψω ή όχι στο αυτοκίνητο. Όπως και να έχει ήμουν χαμένος, είτε θα πέθαινα από αιμορραγία μόνος ή θα με σκότωναν σε περίπτωση που ήταν Τούρκοι. Αποφάσισα να τους γνέψω, όμως για καλή μου τύχη ήταν Ελληνοκύπριοι. Με ανέβασαν σε ένα γαϊδούρι και με οδήγησαν στο κοντινότερο χωριό.Ακολούθως με έβαλαν σε ένα διπλοκάμπινο ανάμεσα από δυο σακούλες άχυρο και με πήγαν στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας.


Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι πρόλαβα να γράψω σε ένα χαρτί ΣΠΥΡΟΣ ΜΕΛΑΧΡΙΝΟΣ – 19 ΧΡΟΝΩΝ – ΑΡΓΑΚΙ ΜΟΡΦΟΥ και μετά λιποθύμησα. Συνήλθα μετά από 3 μήνες αφού έπεσα σε κώμα. Ο πόλεμος είχε τελειώσει, το αγαπημένο μου χωριό είχε πια χαθεί, ξύπνησα ως πρόσφυγας με μόνη μου περιουσία την οικογένειά μου που με περίμενε όλους αυτούς τους μήνες προσευχόμενοι όπως επιζήσω». Από τότε εγκαταστάθηκε στα Κάτω Πολεμίδια και αργότερα στον Άγιο Αθανάσιο. Πλέον είναι ένας ευτυχισμένος παππούς με 5 κόρες και 2 πανέμορφα εγγόνια.

 

Οι πληγές του, 45 χρόνια μετά εξομαλύνθηκαν, αλλά οι θύμισες κάθε χρόνο τέτοιες μέρες κατακλύζουν το μυαλό του.

 

28η Οκτωβρίου, Θεσσαλονίκη, με τον Πρόεδρο της Ελληνικής Κυβέρνησης Προκόπη Παυλόπουλο

Στο ταλεντάκι της Barcelona FA Λεμεσού, Ryan Χατζηβαρνάβα 8 ετών από τη Λεμεσό, ανοίγεται  μια μοναδική ευκαιρία να ζήσει κάτι πρωτόγνωρο που θα θυμάται για όλη του τη ζωή.

Το όνειρο κάθε μικρού που κάνει τα πρώτα του βήματα στο ποδόσφαιρο είναι να διακριθεί στο πιο υψηλό επίπεδο και στον Ryan η ζωή του επιφύλασσε αυτή τη ευκαιρία στα μόλις 8 του χρόνια.

 

Ο ταλαντούχος πιτσιρικάς και οι ικανότητές του, δεν έμειναν εντός συνόρων, αλλά έφθασαν μέχρι την Ισπανία, όπου ανιχνεύτηκαν από τις ακαδημίες της Barcelona FC και έγινε δεκτός πριν από λίγες ημέρες στην φημισμένη και ξακουστή La Masia. Είναι ο πρώτος Κύπριος που καταφέρνει κάτι τέτοιο, να του προσφερθεί [είναι σαν συμβόλαιο] η ευκαιρία να είναι μέλος στα επίλεκτα τμήματα των ακαδημιών της Barcelona, εκεί όπου θήτευσαν, ιερά τέρατα της ομάδας, όπως ο Τσάβι, Ινιέστα και ο μοναδικός Λίο Μέσι. 



Ο Ryan Χατζηβαρνάβας  γεννήθηκε το 2011 και αγωνιζόταν στην BARCELONA FA στην Λεμεσό  για 3 χρόνια και τον τελευταίο χρόνο στην BARCELONA FC ESCOLA. Η μεθοδολογία που εφαρμόζει η ακαδημία είναι η ίδια όπως αυτή που εφαρμόζεται στις ακαδημίες της Barcelona. Στην BARCELONA FC ESCOLA για τον Ryan ήταν πιο εύκολο να επιλεχτεί, γιατί είχε  το ταλέντο και το DNA της Barcelona, δουλεύοντας και εφαρμόζοντας για τρία χρόνια την πανομοιότυπη μεθοδολογία της Barcelona FA Λεμεσού. 

 

Αποκορύφωμα για τον  μικρό Ryan ήταν να επιλεγεί και να συμμετάσχει στο FCBEscola tournament που διοργανώνεται από  την FC BARCELONA στην Βαρκελώνη κάθε Πάσχα για όλες τις σχολές που έχουν σε όλον τον κόσμο, με αποτέλεσμα ο Ryan να διαπρέψει με την ομάδα του. Η φετινή χρόνια τελείωσε εξαιρετικά για τον μικρό και η ακαδημία της Barcelona του έδωσε, όχι μόνο το πράσινο φως για να συνεχίσει και την επόμενη χρονιά, αλλά του έδωσε χρυσό εισιτήριο.  



Ο μικρός Ryan επιλέχθηκε ανάμεσα σε 2,000 παιδιά να είναι στο 1ο και καλύτερο γκρουπ για την ηλικία του στην ακαδημία, όπου το όνομά της, προκαλεί ανατριχίλα και είναι ο πόθος κάθε πιτσιρικά που θέλει να κυνηγήσει το όνειρο. 

 

Η La Masia λοιπόν κάλεσε τον Ryan και από του χρόνου, ο μικρός θα έχει την ευκαιρία να ζήσει κάτι μοναδικό! Σημειώνουμε, ότι τα επίλεκτα τμήματα της Barcelona, έχουν τέσσερα γκρουπ δυναμικότητας A,B,C,D, τα οποία αποτελούνται από 8 μόνο ποδοσφαιριστές σε κάθε γκρουπ. Και ο Ryan επιλέγηκε να είναι στο πιο δυνατό.


Ο προπονητής του Ryan Χατζηβαρνάβα και τεχνικός διευθυντής της Barcelona FA Λεμεσού, Παναγιώτης Βαρελλάς, τοποθετείται στη FootballAcademia. «Είναι μεγάλη η ικανοποίηση, να βλέπεις ένα δικό σου παιδί να επιλέγεται από την κορυφαία ακαδημία στον κόσμο, αυτή της La Μasia.  

Οι θυσίες που έκαναν και κάνουν οι γονείς του ήταν και είναι τεράστιες. O ξεσηκωμός μιας ολόκληρης οικογένειας σε μια ξένη χώρα και η προσαρμογή πλέον σε ένα νέο τρόπο ζωής. Εύχομαι τη νέα σεζόν ο Ryan να απολαμβάνει κάθε δευτερόλεπτο από την προπόνηση του και γενικά με την παρουσία του στη La Masia. Κάθε εμπειρία που θα αποκομίσει θα τον βοηθήσει στη συνέχεια, κατέληξε ο κ. Βαρελλάς».



Με τη σειρά μας, ευχόμαστε στον μικρό Ryan να ζήσει και να απολαύσει το όνειρο!!!

 



Πηγή: footballacademia.com

Ένα πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα περιμένει όσους επισκεφθούν σήμερα 19 Ιουλίου το υπέροχο χωριό Μούσερε.  

 

Η καθιερωμένη χοροεσπερίδα στο χωριό Μούσερε πραγματοποιείται  στο κέντρο του χωριού στις 20:00, υπόσχεται μια αξέχαστη, κυπριακή και μοναδική βραδιά με άφθονο φαγητό, ποτό και διασκέδαση μέχρι πρωίας. 

Page 1 of 75

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα της Κύπρου! Η εφημερίδα «Λεμεσός» είναι η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα όχι μόνο της πόλης και επαρχίας Λεμεσού αλλά και παγκύπρια. Κυκλοφορεί κάθε Παρασκευή σε χιλιάδες αντίτυπα και διανέμεται δωρεάν... [περισσότερα]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ: P & E Publishers & Advertising Ltd
Διεύθυνση: ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 67,
EVIS COURT, ΓΡ.1, 3052, ΛΕΜΕΣΟΣ
Email: elemesos@cytanet.com.cy
Τηλ: 25877464, 25877465, 99348555
Fax: 25565325

Top