Εφημερίδα Λεμεσός

Εφημερίδα Λεμεσός

Suspendisse at libero porttitor nisi aliquet vulputate vitae at velit. Aliquam eget arcu magna, vel congue dui. Nunc auctor mauris tempor leo aliquam vel porta ante sodales. Nulla facilisi. In accumsan mattis odio vel luctus.

Ένα έργο το οποίο θα επιφέρει πολλά κοινωνικά και πολιτιστικά οφέλη στη Λεμεσό αλλά και στον τόπο μας γενικότερα είναι η σύσταση του Ταμείου Πολιτισμού από τον Δήμο Λεμεσού.

 

Το Ταμείο Πολιτισμού είναι μία πρωτοβουλία του Συντονιστικού Συμβουλίου Πολιτιστικών Φορέων Λεμεσού από δεκαετίας και σχεδιάστηκε από το Συντονιστικό με σκοπό να υλοποιηθεί σε συνεργασία με το Δήμο Λεμεσού.

 

Σε σχετική ανακοίνωση του Συντονιστικού Συμβουλίου Πολιτιστικών Φορέων Λεμεσού, αναφέρεται πως το Ταμείο Πολιτισμού θα αποτελείται από ιδιωτικούς πόρους και πρωταρχικός του στόχος είναι να παρέχει επιχορήγηση στην πολιτιστική δράση της Λεμεσού, επιχορηγήσεις σε φορείς και άτυπες ομάδες της Λεμεσού που δραστηριοποιούνται στο χώρο του πολιτισμού προωθώντας με τον τρόπο αυτό την πολιτιστική ανάπτυξη της πόλης μας.

 

Οι υποστηρικτές του Ταμείου Πολιτισμού θα είναι όλα τα άτομα (εταιρείες, επιχειρήσεις, οργανισμοί, αθλητικά και πολιτιστικά σωματεία, ιδιώτες κλπ) που θα στηρίζουν οικονομικά το Ταμείο Πολιτισμού με δωρεές ή χρηματοδότηση. Η κάθε δωρεά θα καταβάλλεται απευθείας στο ταμείο αυτό. Με μια συμβολική ετήσια συνδρομή που αρχίζει από €60 και συνίσταται ουσιαστικά σε €5 τον μήνα, ο καθένας μπορεί να δώσει έμπρακτα το παρόν του στην ενίσχυση της πολιτιστικής Λεμεσού. Σε αντάλλαγμα, ο υποστηριχτής του έργου θα έχει το δικαίωμα χρήσης του λογότυπου του Ταμείου Πολιτισμού, στο έντυπο υλικό του για δώδεκα μήνες ως συμμετέχων στο κοινό πολιτιστικό αγαθό, όπως και άλλους τρόπους οι οποίοι θα ανακοινωθούν από τον Δήμαρχο σε Δημοσιογραφική διάσκεψη.

 

Αξίζει να αναφέρουμε ότι έχει συσταθεί Επιτροπή Ταμείου Πολιτισμού η οποία θα διαχειρίζεται τις εργασίες του Ταμείου Πολιτισμού και θα συνεδριάζει μια φορά τον μήνα, με τη συμμετοχή Μελών του Δήμου Λεμεσού, Μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του Συντονιστικού και ανεξάρτητους πολίτες. Η ανακοίνωση καταλήγει με την υπόσχεση πως το Συντονιστικό θα στηρίξει και θα βοηθήσει στην επιτυχή πραγματοποίηση του έργου αυτού, αφού ήταν έμπνευση, πρωτοβουλία και σχεδιασμός δικός του. «Ως αρχή, τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Συντονιστικού και η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών θα είναι από τους πρώτους συνδρομητές στο Ταμείο Πολιτισμού» αναφέρει χαρακτηρίστηκα.

Αναδημοσίευση από Αντα Ψαρρά

 

Εξι χρόνια μετά τη στυγερή δολοφονία του Παύλου Φύσσα κι ενώ η δίκη της εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης συνεχίζεται με γοργούς πλέον ρυθμούς, η Μάγδα Φύσσα μιλάει στην «Εφ.Συν.».

 

Σε μια από τις πολύ δύσκολες μέρες της ζωής της, λίγο πριν από την επέτειο της δολοφονίας, αποδεικνύει για ακόμα μια φορά τη δύναμή της να υπερβεί την οδύνη, συμβάλλοντας με όλες της τις δυνάμεις στην προσπάθεια τελειωτικής εξάλειψης του ναζιστικού μορφώματος από τον χάρτη της Ελλάδας.

 

Πέρα από τη δικαίωση του παιδιού της, η ίδια καταφέρνει να μπει στην καρδιά κάθε νέου ανθρώπου που έστω και στιγμιαία δηλητηριάστηκε από το φανατικό μίσος των ναζιστών.

 

Αρωγός στις προσπάθειές της, το αντιφασιστικό κίνημα, που στάθηκε δίπλα της, αλλά και η Δικαιοσύνη, που αποφάσισε να ανοίξει τα μάτια της και να αναλάβει τον δικό της ρόλο πριν είναι πολύ αργά. Μίλησα με τη Μάγδα Φύσσα εκεί δίπλα στη δικαστική αίθουσα του Κορυδαλλού, σε ένα από τα καφέ της οδού Λαμπράκη, όπου ο ιδιοκτήτης είχε την ευγένεια να χαμηλώσει τη μουσική για να μην εμποδίζει την ηχογράφηση.

 

● Τον Παύλο τον έχουμε γνωρίσει μέχρι στιγμής ως τον νέο άνθρωπο που στάθηκε όρθιος μπροστά στους μαχαιροβγάλτες οπαδούς εκείνων που αιματοκύλισαν τον κόσμο, τον ξέρουμε από τα αντιφασιστικά τραγούδια του, τον ξέρουμε από τις αφίσες-σύμβολο με το πρόσωπό του. Τι λέει η μητέρα του γι’ αυτόν;

 

Ο Παύλος ήταν όλα αυτά που λες, ήταν παιδί με αξίες και ιδανικά που τα κράτησε μέχρι και την τελευταία του στιγμή.

 

magdafyssa

 

● Μέσα στη δίκη οι χρυσαυγίτες και οι δικηγόροι τους προσπάθησαν να αμφισβητήσουν την ταυτότητα του Παύλου, παρότι οι στίχοι των τραγουδιών του μιλούν από μόνοι τους, όπως και ο συγκλονιστικός τρόπος που έδειξε τον δολοφόνο, αν και μαχαιρωμένος στην καρδιά.

 

Για μένα που είμαι μάνα του ο Παύλος είχε όλες τις χάρες, τα είχε όλα. Ηταν ένα παιδί με μεγάλη ενέργεια και με πολύ νεύρο, αλλά κι αυτά ήταν για μένα χάρες. Δεν με δυσκόλεψε ποτέ σαν έφηβος. Πέρναγε κι αυτός όπως όλα τα παιδιά τις φάσεις της εφηβείας, αλλά χωρίς συγκρούσεις. Εκανε αυτό που ήθελε να κάνει χωρίς να δημιουργεί εντάσεις.

 

● Τι άλλα πάθη, τι άλλα ενδιαφέροντα είχε εκτός από τη μουσική;

 

Η μουσική ήταν το μεγαλύτερο πάθος του. Αυτό που ζούσε έντονα και που λάτρευε ήταν τα καλοκαίρια στη Σαλαμίνα. Κάθε Σαββατοκύριακο ήταν εκεί που ζούσε την παιδικότητά του με τους φίλους του, τα μπάνια του, τα ξενύχτια του, τις μουσικές στην παραλία, τα παιχνίδια. Ηταν ένα χαρούμενο, αισιόδοξο παιδί και λίγες φορές τον έβλεπες συννεφιασμένο. Ομως όλα αυτά που έβλεπε γύρω του τον προβλημάτιζαν.

 

● Είστε αυτό που λέμε μια πολιτικοποιημένη οικογένεια;

 

Πολιτικοποιημένη ίσως, κομματικοποιημένη δεν ήμασταν ποτέ. Είμαστε μια δημοκρατική οικογένεια, αλλά όταν είσαι γονιός, όλα αυτά είναι κάπως δύσκολα. Ο Παύλος πέρασε από όλα τα ρεύματα και τις οργανώσεις -όχι βέβαια της Δεξιάς- αλλά ποτέ δεν έγινε μέλος, δεν εντάχθηκε πουθενά. Μάθαινε πράγματα πηγαίνοντας δίπλα σε κινήματα, πλησίασε κάποτε και το ΚΚΕ. Πήγαινε, άκουγε, έβλεπε, αλλά κάτι στη συνέχεια δεν του άρεσε κι έφευγε. Δεν χώρεσε πουθενά.

 

● Στο σχολείο πώς ήταν;

 

Πάντα πειραχτήρι αλλά ψυχούλα. Εκανε ό,τι κάνει ένα ζωηρό παιδί γεμάτο ζωή. Δεν ήταν ούτε άριστος ούτε και κακός μαθητής. Αντιδρούσε σε όσα δεν του άρεσαν. Διάβαζε όμως από μικρός ατέλειωτες ώρες βιβλία, διάβαζε ό,τι έβρισκε. Θυμάμαι που είχε κρατήσει μικρός στη βιβλιοθήκη του τη «Φανέλα με το Νούμερο 9». Διάβαζε αργότερα πιο σοβαρά βιβλία και έψαχνε να βρει εκεί όσα τον απασχολούσαν. Μπορεί να νευρίαζε, όμως την επόμενη στιγμή το ξεχνούσε. Ημασταν μια οικογένεια που προσπαθούσαμε να τα λύνουμε όλα χωρίς θυμό, χωρίς εντάσεις.

 

● Ακόμα και το δέσιμο της οικογένειάς σας θέλησαν να το αμφισβητήσουν μέσα στη δίκη.

 

Αδιαφορώ για όλα αυτά. Το τι είμαστε εμείς το ξέρουμε, μόνο εμείς, και ίσως τελικά αν δεν ήμασταν τόσο δεμένοι, τώρα να ήταν λιγότερος ο πόνος. Κανείς δεν μας ήξερε για να μπορεί να πει οτιδήποτε. Το θέμα είναι ότι εμείς χάσαμε τον Παύλο από χέρια φασιστών που μέχρι τότε πιστεύαμε ότι αυτό το είχαν σβήσει ήδη οι παππούδες μας, ότι είχε φύγει. Και ξαφνικά χάνεις το παιδί σου από τους ναζιστές αυτής της χώρας, από τη χειρότερη μορφή του φασισμού που υπάρχει.

 

● Σας δίνει κάτι, έστω μια παρηγοριά, ότι τελικά «χάρη» στον Παύλο και όχι σε όσους (κυρίως μετανάστες) πριν από αυτόν δολοφονήθηκαν ή κακοποιήθηκαν άρχισε να ξετυλίγεται αυτό το εφιαλτικό κουβάρι;

 

Μαζί με όλη την κοινωνία τού χρωστάμε κι εμείς η οικογένειά του γι’ αυτό. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι μπορεί να σε παρηγορήσει τίποτα από όλα αυτά. Αντίθετα, σε οργίζει περισσότερο το ερώτημα γιατί έπρεπε να γίνει και αυτό για να ξετυλιχτεί το κουβάρι. Δεν με παρηγορεί, με θυμώνει περισσότερο. Κι εδώ θα σου πω ότι μπορεί στη θέση του Παύλου να ήταν ένα άλλο παιδί που δεν θα άντεχε αυτά τα τέσσερα λεπτά που άντεξε ο Παύλος. Μπορεί να μην είχε τη δύναμη να αντέξει και να υποδείξει τον δολοφόνο του και να προλάβει να έρθει το περιπολικό και να τον συλλάβει. Ηταν όλα προγραμματισμένα ώστε να φυγαδευτεί. Στην αρχή έλεγαν ότι τσακώθηκαν για το ποδόσφαιρο. Μέχρι και τώρα το λένε στο δικαστήριο. Καμιά συμπλοκή δεν έγινε. Εφυγε το τάγμα με οδηγίες και πήγαν εκεί μόνο για να σκοτώσουν.

 

Δεν θέλω να ηρωοποιήσω τον Παύλο στον κόσμο. Για μένα είναι το παιδί μου, ο ήρωάς μου, αλλά νομίζω ότι αν ήταν ένα άλλο παιδί κι έπεφτε κάτω αμέσως, δεν θα ήταν έτσι τα πράγματα σήμερα, δεν θα γινόταν αυτή η δίκη. Μέχρι και σήμερα θα μιλούσαν για ξεκαθάρισμα λογαριασμών!

24-magdafyssa

 

● Δεν μπορώ να συλλάβω τι νιώσατε όταν συνέβη αυτό, όπως και κάθε γονιός που χάνει το παιδί του, πολύ περισσότερο όταν δεν ήταν ένα ατύχημα, ένα τροχαίο, μια αρρώστια. Θέλετε να μας πείτε δυο λόγια πώς αισθανθήκατε για τους δολοφόνους;

 

Στο πρώτο άκουσμα ότι ο Παύλος έφυγε κι εγώ δεν θα ξαναδώ ποτέ το παιδί μου, το πρώτο που έπρεπε να διαχειριστώ ήταν το πώς θα ζήσω χωρίς τον Παύλο. Τι ήθελα να κάνω και τι έπρεπε να κάνω, δηλαδή, να συνεχίζω να ζω, έχοντας άλλο ένα παιδί και εγγόνι. Δεν σκεφτόμουν καθόλου. Προσπαθούσα να μπορέσω να συνειδητοποιήσω ότι δεν θα τον ξαναδώ, δεν θα ξανανοίξω την πόρτα, δεν θα ακούσω το κλειδί.

 

Το μυαλό μου για μεγάλο διάστημα δεν με άφηνε καν να σκεφτώ τον δολοφόνο, τους δολοφόνους, το πώς έγινε. Μόνο ότι δεν θα τον ξαναδώ και θα πρέπει να ζήσω χωρίς αυτόν. Πολύ αργότερα μπήκα στη διαδικασία να σκεφτώ τι έχει γίνει, ποιοι τον σκότωσαν, ποιος τον δολοφόνησε, ποιος τον μαχαίρωσε. Είχε ξεκινήσει το δικαστήριο όταν εγώ είδα το βίντεο. Μέχρι τότε δεν είχα δει τίποτα, δεν παρακολουθούσα, δεν διάβαζα, είχα άρνηση. Επρεπε να συγκεντρωθώ μόνο στην ιδέα ότι δεν θα τον ξανάβλεπα και πώς θα τα καταφέρω. Δεν ήθελα να τα καταφέρω, ήθελα να φύγω.

 

Τώρα για μένα είναι πολύ χειρότερα τα αισθήματά μου. Τώρα τους μισώ. Τώρα θα ήθελα πολύ να τους δω να υποφέρουν, δεν θα ήθελα να πεθάνουν, θέλω να υποφέρουν.

 

● Το ότι αυτή τη στιγμή τούς έδιωξαν από το Κοινοβούλιο, ότι δικάζονται ως εγκληματίες σε μια πολύ σοβαρή δίκη, μετράει για σας;

 

Είναι το αποτέλεσμα του αγώνα που όλοι έχουμε κάνει, κι εγώ μέσα σε αυτόν, για να δικαιωθεί η κοινωνία, όχι εμείς. Για να μπορέσει αυτή η κοινωνία που δεν τους θέλει, που έχει υποφέρει από αυτούς, να τους δει να ξεκουμπίζονται από αυτή τη χώρα. Αυτό όμως δεν είναι για μας, εμείς δικαίωση δεν θα βρούμε ποτέ, κακά τα ψέματα. Κι αν μιλήσουμε για δικαιοσύνη, δεν υπάρχει δικαιοσύνη, νομοθεσίες υπάρχουν, μόνο νόμοι.

 

Ποιος περιμένει να βρει δικαιοσύνη όταν φτάνει να χάσει με αυτόν τον τρόπο το παιδί του; Υπάρχει κάτι που μπορεί να φέρει τον Παύλο πίσω;

 

● Υπάρχουν όμως και κάποιοι που έχασαν ή παρέλαβαν πληγωμένα παιδιά από τους ίδιους μαχαιροβγάλτες και δεν είδαν ούτε ένα δικαστήριο, δεν είδαν τίποτα. Εσείς έχετε τουλάχιστον τη δυνατότητα, παλεύοντας, επιμένοντας και περιμένοντας την καταδίκη, να δείτε έμπρακτα το αποτέλεσμα του αγώνα που έκαναν τόσοι πολλοί άνθρωποι δίπλα σας. Να δείξουν το αληθινό πρόσωπο αυτών των ανθρώπων.

 

Είναι σημαντικό ό,τι έχει γίνει, ότι καταφέραμε να μην μπουν στη Βουλή, κι αυτό δεν είναι βέβαια δικό μου κατόρθωμα, είναι κατόρθωμα όλων όσοι αγωνιστήκαμε όλα αυτά τα χρόνια. Κανείς δεν μπορεί να το πάρει αυτό επάνω του, κανένα κόμμα. Αυτό είναι καθαρά κάτι που έκανε ο κόσμος και η δίκη. Εξάλλου, είδαμε το πόσο εύκολα συγκαλύφθηκε από όλα τα μέσα, ούτε καν αναφέρονταν τόσο καιρό στη δίκη, δεν την παρακολουθούσαν. Αρα αυτοί δεν έχουν κανένα δικαίωμα να λένε ότι «βγάλαμε» τη Χρυσή Αυγή από τη Βουλή. Τη βγάλαμε όλοι εμείς που στηρίξαμε τη δίκη και γνωρίσαμε ακριβώς την αλήθεια και το ποια είναι στ’ αλήθεια αυτή η εγκληματική οργάνωση.

 

Σίγουρα την επόμενη μέρα που δεν μπήκαν στη Βουλή, μέσα στο σκοτάδι είδαμε μια αχτίδα. Οτι κάτι έρχεται, όχι για μένα, αλλά για όλα τα παιδιά που είναι εκεί έξω. Οτι σε όλα αυτά τα παιδιά που με φωνάζουν μάνα με κάνει να νιώθω ότι έχω κάτι να τους αφήσω, να τους αφήσουμε. Οτι να, κάτι καταφέραμε κι ότι αύριο θα καταδικαστούν. Αισθάνομαι ότι το δικαστήριο έχει ανταπόκριση, ότι είναι αντικειμενική και δίκαιη η έδρα. Κι ας κάνουν αυτοί ό,τι μπορούν για να τους κοροϊδέψουν.

 

Είναι όμως μεγάλος πόνος για μένα να πηγαίνω στη δίκη, δεν είναι εύκολο, όμως δεν θέλω να νιώσει κανένα παιδί ότι είναι μόνο του εκεί. Οταν εγώ ζητάω από τον κόσμο να είναι εκεί, γιατί τους αφορά όλους, δεν θέλω να είναι μόνοι τους. Ακόμα και οι δικηγόροι δεν θέλω να είναι μόνοι τους. Οχι βέβαια ότι τους παρέχω καμιά προστασία, αλλά θέλω να νιώθουν την παρουσία μου, ότι είμαι κι εγώ εδώ και μαζί με σας το περνάω όλο αυτό.

 

Η αλήθεια είναι ότι και για τους ίδιους είναι μεγάλο το κόστος και η ταλαιπωρία και, το χειρότερο, δεν έχουν τη στήριξη που θα έπρεπε. Πρώτα πρώτα θα έπρεπε μετά από τόσα χρόνια σε μια τέτοια δίκη να έχουν μια οικονομική στήριξη. Ασχολούνται ώρες ατελείωτες. Γι’ αυτό είμαι εκεί. Ξεκινήσαμε με τρεις ομάδες δικηγόρων, τρία διαφορετικά μέρη, και τώρα έχουμε γίνει ένα όλοι. Κι αυτό είναι τόσο σημαντικό. Με τους δημοσιογράφους που έχουν φάει τη ζωή τους σε αυτό το θέμα έχουμε γίνει μια οικογένεια.

 

● Δεν τόλμησε πάντως κανένα κόμμα να εκμεταλλευτεί την υπόθεση της δίκης της Χρυσής Αυγής και τη δολοφονία του Παύλου.

 

Κανένας, κανένας δεν το έκανε, ίσως ούτε καν προσπάθησε. Το σεβάστηκαν όλοι. Μπορεί να είναι μια πολιτική δολοφονία, αλλά κανείς, ακόμα κι αν ήθελε, δεν το εκμεταλλεύτηκε. Η αλήθεια είναι ότι αυτό ισχύει. Βέβαια, πολλοί απλά αδιαφόρησαν…

 

● Την παρακολούθηση δύο φορές της δίκης από τη σύντροφο του τέως πρωθυπουργού κάποιοι προσπάθησαν να την αναδείξουν ως προσπάθεια πολιτικής εκμετάλλευσης.

 

Ηταν απλά μια ανθρώπινη κίνηση. Αντίθετα, κάποιοι άλλοι όχι απλά δεν ήρθαν ποτέ στη δίκη, αλλά δεν έδειξαν το ενδιαφέρον που έπρεπε να υπάρχει τουλάχιστον τον πρώτο καιρό. Είχε γίνει μια πολιτική δολοφονία, δεν θα έπρεπε τουλάχιστον να μην απαξιώνουν το γεγονός; Δεν είχα την απαίτηση όταν έγινε αυτό να με συλλυπηθεί ο πρωθυπουργός της χώρας ή κάποιος άλλος, αλλά θα ήθελα να είχαν αντιδράσει άμεσα για τη γρήγορη και απρόσκοπτη διεξαγωγή της δίκης, παρέχοντας τη δημοσιότητα που έπρεπε. Χάρη σε εθελοντές μαζεύτηκε το υλικό για να ενημερωθεί ο κόσμος.

 

● Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας κάποιες δικές σας εικόνες από τον Παύλο;

 

Δεν μπορώ να μοιραστώ αυτό που έζησα με το παιδί μου, όταν άνοιγε η πόρτα κι άκουγα το «μάνα, πού είσαι» ή όταν, δυο μέτρα παλικάρι, χωνόταν στον λαιμό μου. Τουλάχιστον χόρτασε πριν φύγει αγάπη και φροντίδα, δεν είχε παράπονα. Για μας όμως σταμάτησαν όλα. Δεν μπορώ ακόμα να μαγειρέψω τα αγαπημένα του φαγητά. Στα εγγόνια μου δεν μιλάω, το έχω αφήσει αυτό στην κόρη μου, που ξέρει πιο καλά πώς και πότε πρέπει να τους μιλήσει. Ξέρουν ότι ο Παύλος δεν θα γυρίσει από το μεγάλο ταξίδι. Η μεγάλη μου εγγονή, που τον είχε γνωρίσει, μερικές φορές θυμώνει μαζί του όταν κλαίω και του φωνάζει να γυρίσει.

 

Δεν αντέχω να πηγαίνω συχνά στο κοιμητήριο, έχω άρνηση, πηγαίνω όμως συνέχεια στο μνημείο. Είναι τόσα πολλά που έζησα με το παιδί μου που δεν μπορώ να ξεχωρίσω τίποτα. Από την ώρα που κράτησα τον Παύλο μωρό στην αγκαλιά μου μέχρι την τελευταία στιγμή τα έχω όλα μέσα μου. Ακόμα κι όταν μεγάλος πια έμενε με τις κοπελιές του, τους φίλους του, κάθε μέρα έκανε μια βόλτα από το σπίτι.

 

Ολα τα παιδιά που ήταν μαζί του εκείνο το βράδυ, μαζί και η Χρύσα, σημαδεύτηκαν για πάντα. Ομως δεν είναι το ίδιο με το να περιμένεις κάθε βράδυ να ακούσεις το κλειδί στην πόρτα. Δεν το λέω εγωιστικά, αλλά είναι νέα παιδιά και υποχρεωτικά θα συνεχίσουν τη ζωή τους. Ομως τόσα παιδιά -κι όχι μόνο όσα έζησαν τον εφιάλτη- με γνώρισαν από τότε και ήρθαν κοντά μου. Δεν θέλω να είμαι αχάριστη. Εχασα τον Παύλο κι απέκτησα τόσα παιδιά, κι όταν περπατάω στον δρόμο κι ακούω να με φωνάζουν «μάνα» και να με πιάνουν από τον ώμο, αυτό είναι για μένα συγκλονιστικό.

fyssas

 

Σιγά μην φοβηθώ

Για όσους με πρόδωσαν με πίσω μαχαιριές
θέλω να ξέρουν ότι, σιγά μην κλάψω
και για αυτές τις αγάπες τις παλιές
θέλω να ξέρουν ότι, σιγά μην κλάψω
κι όσοι μ’απείλησαν με πύρινα δεσμά
θέλω να ξέρουν ότι, σιγά μη φοβηθώ
να’ρθούνε να με βρουν στην κορυφή ψηλά
τους περιμένω και, σιγά μη φοβηθώ

Μου είπαν να μην κάνω όνειρα τρελά
να μην τολμήσω να κοιτάξω τα αστέρια
μα εγώ ποτέ μου δεν τους πήρα σοβαρά
πήρα τον κόσμο ολόκληρο στα δυο μου χέρια
θέλουνε τώρα να μου φτιάξουν μια φωλιά
που εκεί πάνω της το φόβο την ασχήμια
κι ένα κλάμα γοερό και μια αλυσίδα βαριά
κουβαλάει την κατάρα των θεών και τη βλασφήμια
δε θα δακρύσω μα ούτε και δε θα φοβηθώ
δε θα αφήσω να μου κλέψουν τα όνειρά μου
ελεύθερα ψηλά πολύ ψηλά πετώ
κι όλοι ζηλεύουν τα περήφανα κι αδέσμευτα φτερά μου
και περιμένω κι άλλα αδέρφια για να’ρθούν
σ’αυτήν την κορυφή που όλους περιμένει
αρκεί να μη δακρύσουν και να μη φοβηθούν
σ’αυτήν την έξυπνη απάτη την καλοστημένη

Γιάννης Αγγελάκας - Παύλος Φύσσας
«Σιγά μη φοβηθώ»

 

Πηγή: www.efsyn.gr

Αλήθεια όμως, για ποιο λόγο έχει επιλεγεί το συγκεκριμένο δέντρο για τα νεκροταφεία;

 

Στην αρχαιότητα τα κυπαρίσσι λέγεται ότι συμβόλιζε την θλίψη. Σύμφωνα με το μύθο, την ονομασία του την οφείλει στον Κυπάρισσο από την Κω που τον μεταμόρφωσε ο θεός Απόλλωνας σε δέντρο έτσι ώστε να παραμείνει αθάνατος, μαζί και η θλίψη του μετά από το θάνατο του αγαπημένου του ελαφιού.

 

Έτσι σύμφωνα με αυτή την άποψη έμεινε ως πένθιμο δέντρο και φυτεύεται σε κοιμητήρια.

Σύμφωνα με άλλο μύθο, ο Κυπάρισσος ήταν από την Κέα και μια μέρα καθώς το ελάφι κοιμόταν ξαπλωμένο στον ίσκιο, το σκότωσε άθελά του με ένα ακόντιο. Τότε η απόγνωση και η απελπισία τον οδήγησαν στην επιθυμία να βάλει τέλος στη ζωή του. Ζήτησε από τον ουρανό τη χάρη να κυλούν τα δάκρυά του αιώνια. Έτσι οι θεοί ακούγοντας τις κραυγές του και την επιθυμία του τον μετέτρεψαν σε κυπαρίσσι, το δέντρο της θλίψης. Από τότε το κυπαρίσσι θεωρείται σαν πένθιμο δέντρο και φυτεύεται μέχρι σήμερα στα νεκροταφεία.

 

Μια άλλη θεωρία λέει πως τα κυπαρίσσια φυτεύονται στα κοιμητήρια, για να αποδίδουν φόρο τιμής στους νεκρούς.

 

Κάποιοι πίστευαν πως φυτεύουν κυπαρίσσια επειδή πρόκειται για ένα δέντρο το οποίο δεν έχει καρπούς δείχνοντας έτσι την έλλειψη ζωής, ενώ και το χρώμα του είναι σκούρο, για να ταιριάζει με την θλίψη.

 

Το πιο φημισμένο Κυπαρίσσι στην Ελλάδα είναι αυτό που φύτεψε ο Θ. Κολοκοτρώνης στη μνήμη του αδελφού του, Γιάννου, που σκοτώθηκε στην περιοχή.

 

Ποιος είναι ο πραγματικός λόγος

Μάλλον ο πραγματικός λόγος είναι πως το συγκεκριμένο δέντρο εξαφανίζει τις ανεπιθύμητες μυρωδιές, κάτι που προφανώς και είναι το πρωτεύον στα νεκροταφεία, ενώ και το ριζικό του σύστημα συμβάλλει στο να επιλεχθεί σαν δέντρο στα κοιμητήρια, αφού, δεν απλώνεται και δεν ανασηκώνει το έδαφος και έτσι δεν επηρεάζει τα ταφικά μνημεία.

 

Πηγή: www.i-eidisi.com

Mε αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης, το Center for Social Innovation, oι Δήμοι Ύψωνα και Αγίου Αθανασίου, τα Δημοτικά Συμβούλια Νεολαίας Υψωνα και Αγίου Αθανασίου, η Iasis Amke Athens, το Connect your City ενώνουν τις δυνάμεις τους με σκοπό τη στήριξη 30.000 θυμάτων πολέμου!
 


To CONNECTED WE STAND, σας καλεί το Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου στην Πλατεία Δημοτικού Μεγάρου στον Ύψωνα Λεμεσού, από τις 18:00 έως τις 22:00.



Για ενα φεστιβάλ γεμάτο ενέργεια, αλληλεγγύη και πολιτιστικές εκδηλωσεις!
- Συναυλία με τοπικά σχήματα
- Ζωντανή σύνδεση με Αθηνά και Βρυξέλλες
- Βίντεο-Προβολές
- Καλλιτεχνικό Πρόγραμμα
- Θεματικά Εργαστήρια στο πλαίσιο του έργου UINNO



Το CONNECTED WE STAND φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα πανευρωπαϊκό θεσμό ο οποίος στοχεύει στην ανάδειξη του ενεργού πολίτη ως ασπίδα για την κοινωνία & την ειρήνη. Φέτος για πρώτη φορά διοργανώνεται σε τέσσερις πόλεις παράλληλα Αθήνα, Βρυξέλλες, Ύψωνα-Λεμεσός & Ναύπλιο στέλνουν μαζί το δικό τους μήνυμα για την Ειρήνη!

 


Είσοδος Ελεύθερη, δωρεάν φαγητό & ποτό!



Χορηγοί: Coca-Cola, Pizza Mia
Χορηγός επικοινωνίας : Εφημερίδα Λεμεσός

 

 

Ο νέος κανονισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι σε ισχύ από σήμερα και  προβλέπει πιο ισχυρά μέτρα ασφαλείας για τις συναλλαγές με κάρτες.

 

Οι αλλαγές στις πληρωμές με κάρτα θα εφαρμοστούν πανευρωπαϊκά. Πρόκειται για νέες απαιτήσεις ασφαλείας στις συναλλαγές που διενεργούνται με τη χρήση χρεωστικών, πιστωτικών και προπληρωμένων καρτών.

 

Οι νέες αυτές απαιτήσεις ασφαλείας θα αφορούν τις ακόλουθες περιπτώσεις συναλλαγών:

Ανέπαφες πληρωμές με κάρτα σε τερματικά αποδοχής συναλλαγών των εμπόρων (POS). Θα απαιτείται από τον κάτοχο της κάρτας η χρήση του κωδικού (ΡΙΝ) για την ολοκλήρωση και των ανέπαφων συναλλαγών του, όταν αυτές υπερβαίνουν ένα συγκεκριμένο ποσό ή αριθμό.

 

Παράδειγμα: Αν κάποιος κάνει διαδοχικές ανέπαφες συναλλαγές, όταν φτάσουν αθροιστικά τα 150 ευρώ, τότε θα πρέπει να καταχωρηθεί από τον κάτοχο της κάρτας το PIN στο POS. Διαφορετικά δεν μπορεί να προχωρήσει η συναλλαγή. Κάθε φορά που θα πραγματοποιείται οποιουδήποτε είδους συναλλαγή με χρήση κωδικού PIN, το όριο των 150 ευρώ θα μηδενίζεται. Έτσι, δε θα παρέχεται η δυνατότητα πραγματοποίησης απεριόριστων διαδοχικών ανέπαφων αγορών χωρίς τη χρήση του κωδικού PIN.

 

Μεμονωμένες πληρωμές σε περιβάλλον «ηλεκτρονικού εμπορίου» (e-commerce). Θα πρέπει να εξασφαλίζεται η ισχυρή ταυτοποίηση του κατόχου κάρτας, για τις ανάγκες της κάθε συναλλαγής του. Προς το σκοπό αυτό ο αποδέκτης των συναλλαγών με κάρτα (π.χ. τράπεζα, ίδρυμα ηλεκτρονικού χρήματος, κ.λπ) θα πρέπει να συνεργαστεί έγκαιρα με τις επιχειρήσεις-πελάτες του για την χωρίς καθυστέρηση προσαρμογή των συστημάτων του στο νέο περιβάλλον ισχυρής ταυτοποίησης.

 

Πάγιες εντολές (περιοδικές πληρωμές κατόπιν εξουσιοδότησης του πελάτη σε ηλεκτρονικές πλατφόρμες εμπόρων). Θα πρέπει και στην περίπτωση αυτή η επιχείρηση που αποδέχεται στην πλατφόρμα της περιοδικές πληρωμές με κάρτα πληρωμών, να εξασφαλίζει την ισχυρή ταυτοποίηση του κατόχου της και της συναλλαγής του.

 

Πηγή: omegalive.com.cy

Ο Πολιτιστικός Όμιλος Ακρωτηρίου και η ΑΠΕΑ Ακρωτηρίου - APEA FC διοργάνωσαν το «Φεστιβάλ Ακρωτηρίου» στην πλατεία του χωριού.


Τη μουσική επιμέλεια ανέλαβε ο γνωστός Έλληνας καλλιτέχνης Πέτρος Ίμβριος και το μουσικό σχήμα από την Ταβέρνα Γλυκομέθη.

 

mesa

 

mesa1

 

Φυσικά οι Ακρωτηριάτες απόλαυσαν φαγητό και ποτό, ενώ χόρεψαν μέχρι τελικής πτώσεως.  

 

ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ - ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ


Αξίζει να αναφέρουμε ότι η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του Γιώργου Κρεμμαστού.

Κοσμοσυρροή παρατηρήθηκε στην ετήσια Γιορτή του Παλουζέ που διοργάνωσε και φέτος το όμορφο κρασοχώρι της επαρχίας Λεμεσού, Άγιος Αμβρόσιος, στην πλατεία του χωριού.

 

Η όλη εκδήλωση τελούσε υπό την αιγίδα του Υπουργού Παιδείας, Πολιτισμού, Νεολαίας και Αθλητισμού, Κώστα Χαμπιαούρη.

 

mesa


 

Σε δηλώσεις του στην εφημερίδα ΛΕΜΕΣΟΣ, ο Πρόεδρος της κοινότητας Αγίου Αμβροσίου, Στέλιος Γρηγορίου, ανέφερε ότι όπως και κάθε χρόνο, έτσι και στη φετινή γιορτή θα προσπαθήσουν να αναδείξουν περισσότερο από άλλες χρονιές, τα παράγωγα του σταφυλιού και συγκεκριμένα τα παραδοσιακά γλυκά της πατρίδας μας, τον παλουζέ και τον σιουσιούκο.

 

mesa1


Στον χαιρετισμό του στην γιορτή, ο Κοινοτάρχης καλωσόρισε τον κόσμο, καθώς και τον Υπουργό Παιδείας ο οποίος παρευρέθηκε στην εκδήλωση. Παράλληλα σημείωσε: «θέλω οι απόδημοί μας με την βοήθεια του Κοινοτικού Συμβουλίου να γίνουν μια οντότητα που εκπροσωπεί το χωριό μας σε όλες τις εκδηλώσεις που θα γίνονται στην κοινότητά μας», ανέφερε μεταξύ άλλων.

 

ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ - ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ


Στη γιορτή υπήρχαν παραδοσιακά τραγούδια και συγκρότημα από μικρά παιδιά, τα οποία χόρεψαν κυπριακούς παραδοσιακούς χορούς με μαεστρία.


Φυσικά υπήρχε δωρεάν σιουσιούκος και παλουζές για όλο τον κόσμο, ενώ πωλούνταν διάφορα εδέσματα όπως χαλούμι, κρασί από τα οινοποιεία της κοινότητας, καθώς και ζιβανία.

Page 1 of 71

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα της Κύπρου! Η εφημερίδα «Λεμεσός» είναι η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα όχι μόνο της πόλης και επαρχίας Λεμεσού αλλά και παγκύπρια. Κυκλοφορεί κάθε Παρασκευή σε χιλιάδες αντίτυπα και διανέμεται δωρεάν... [περισσότερα]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ: P & E Publishers & Advertising Ltd
Διεύθυνση: ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 67,
EVIS COURT, ΓΡ.1, 3052, ΛΕΜΕΣΟΣ
Email: elemesos@cytanet.com.cy
Τηλ: 25877464, 25877465, 99348555
Fax: 25565325

Top