Γιωργούλλα Λεωνίδα, η υπηρέτης της πόλης...
Μήνα Γεννάρη, των Φώτων μέρα, ήρθε κι' έλαμψε το φως στο σπίτι της Ανθούλλας και του Κώστα. Το έξω κρύο του Χειμώνα παραμέρισε να μπει μέσα στο σπίτι η ζεστασιά, μα και για να περάσει στις καρδιές όλων μέσα, όλη όση θαλπωρή χωρούσε.


Ένας υπηρέτης γεννιόταν! Πόσο τιμητικός, αλήθεια, μπορεί να είναι αυτός ο χαρακτηρισμός, «υπηρέτης», και πόση μεγάλη αλήθεια μπορεί να κρύβει η έννοια του όρου, σαν αναφέρεται σε ένα πρόσωπο που υπηρέτησε αυτή τη κοινωνία όσο λίγοι.


Τι άλλο από «υπερήφανος υπηρέτης» της κόρης της και όλης της οικογένειας της ήταν η κυρία Ανθούλλα, η μάνα, σ' εκείνο το σπίτι, μα και πόσο το καυχιόταν! Πόσο περήφανος θα ήταν ο Κώστας, όταν διαισθανόταν ότι εκεί που ο ίδιος τάχθηκε, «υπηρέτης» αυτός του λαού, εκείνο το φως που έλαμψε στο σπίτι του, κι' αυτό μια μέρα θα έχυνε άπλετο το φως του, «υπηρέτης» στη κοινωνία...


Τι άλλο από «υπηρέτης» της τέχνης είναι ένας ζωγράφος, και πόσο περήφανος σαν ανταμείβεται όταν η τέχνη του γίνεται κτήμα του συνόλου, και, τι άλλο από, «υπηρέτης» της κοινωνίας, [πρέπει να] είναι ένας πρόεδρος κράτους, ένας δήμαρχος, ένας πολιτικός, πολιτειακός λειτουργός. Η Γιωργούλλα, σαν «λειτουργός του πολίτη» επέτυχε το απόλυτο, ανταμείφτηκε επάξια και πλουσιοπάροχα από την αγάπη και εκτίμηση του κόσμου!


Ευλογήθηκε η Γιωργούλλα Λεωνίδα να έχει μια μάνα «στύλλον του σπιθκιού», να έχει ένα πατέρα με αρχές τις πανανθρώπινες αξίες της δικαιοσύνης, της ισότητας, ισοπολιτείας, δημοκρατίας. Γνώριζε πολύ καλά ο Κώστας, πως δενότανε τ' ατσάλι, το έστυψε αμέτρητες φορές στις παλάμες, το έκανε στριφτό νήμα να το δώσει στην κεντίστρα να έχει ένα μεροκάματο να ζει, καρφοβελόνες το έκανε να έχει ο σκαρπάρης μια δουλειά να κάνει. Προετοίμασε την Γιωργούλλα στον ίδιο το δρόμο να βαδίσει. Έχει τραφεί η Γιωργούλλα με τα πιο αγνά πνευματικά υλικά που προσφέρονται στην ανθρώπινη φύση, από ένα άνθρωπο Άδρωπον, και μ' αυτά βαδίζοντας η Γιωργούλλα έκανε τον κάθε πάσχοντα άνθρωπο συν-άνθρωπο της.

9647867026139742155221175427939180028100608n


Η Γιωργούλλα Λεωνίδα υπηρέτησε πιστά τέσσερεις δημάρχους και δυο πόλεις. Όταν ο αμίμητος Λέλλος Δημητριάδης την ρώτησε ποιά πόλη αγαπά περισσότερο, Λευκωσία ή Λεμεσό, πήρε μια διπλωματική απάντηση, αν και ο όποιος Λεμεσιανός, που δεν είναι διπλωμάτης, τον άκουγε, θα έδινε μια άλλη απάντηση: «Ρε Χωραϊτούθκια, εν σας την χαρίζουμε». Μα, και πάλι, η Γιωργούλλα Λεωνίδα δεν «ανήκει» σε κανένα, ανήκει εκεί όπου τάχθηκε, στην κοινωνία, «υπηρέτης» στον δημότη.


Από το ταγεράκι του γραφείου, στη φόρμα αγγαρείας...
Όποιο τιμόνι κι' αν είχε στο χέρι, είτε αυτό του αυτοκινήτου, από τις έξη το χάραμα να κάνει τη διαδρομή Λευκωσία - Λεμεσό, είτε αυτό του Δήμου Λεμεσού κρατούσε, σαν διεύθυνε πίσω από το βαρυφορτωμένο με ευθύνες και φάϊλ γραφείο της, όσο και αν εκτελούσε έργο σαν ένας πρακτικός και ρεαλιστής ανώτατος λειτουργός, στη σκέψη και τα πλάνα της ήταν πάντα ο δημότης. Μέσα της ήταν εκείνα τα διδάγματα και οι αρχές που δεν την άφηναν λεπτό μακριά από τον οραματιστή και ιδεολόγο, τον άνθρωπο με τα ψηλά ιδανικά, τον «υπηρέτη Γιωργούλλα».


Και, έτσι, αυτή η ιδεολόγος, δεν φοβόταν να «τσαλακωθεί», πέταγε το ταγεράκι και το κλαδωτό μαντίλι στο λαιμό, και ενδυόταν την φόρμα αγγαρείας για να βρεθεί στη παραλιακή της Λεμεσού να μαζεύει ότι άχρηστο λέρωνε τη πόλη της, πεταγόταν να συντονίσει εθελοντικά ένα συμβούλιο Μη Κερδοσκοπικού Οργανισμού, και, πάντα έτοιμη εθελοντής σε κάθε δραστηριότητα για τα κοινά, για να καθίσει και πάλι σε μια θέση σαν «Πρόεδρος της Ένωσης Δημοτικών Γραμματέων Κύπρου», να γεννήσει ιδέες, να συντονίσει, να οργανώσει... Έτσι, και όταν ερχόταν η ώρα όπου η καρκιά του Λεμεσιανού βράζει για μια καντάδα, η Λεμεσιανή Γιωργούλλα, «μάσκα μασκαρά», έτοιμη για το καρναβαλίστικο ξεφάντωμα...

9703925526139743321887727315061597011968000n


Τίποτε και από κανένα δεν της έγινε χάρη, δεν της κάνανε πλάτες. Μπήκε δυναμικά στη δημοτική υπηρεσία, πάλεψε κατεστημένα και αντιλήψεις μιας ανδροκρατούμενης δημόσιας υπηρεσίας, και σαν η πρώτη γυναίκα επικεφαλής της δημοτικής υπηρεσίας στον Δήμο Λεμεσού, μπορεί να λεχθεί και το ότι, «η Γιωργούλλα άλλαξε τη ροή των πραγμάτων», απέδειξε με την εργατικότητα της ότι ο σεβασμός κερδίζεται.


Στο πρόσωπο της Γιωργούλλας κέρδισε η γυναίκα...


Βαδίζοντας στο, άριστα...
Η Γιωργουλλα Λεωνίδα γεννήθηκε στη Λεμεσό μήνα Ιανουάριο. Οι πρώτες της αλάνες στη συνοικία Άη Αντώνη, για να τελειώσει στη συνέχεια το δημοτικό στη Β' Αστική, σαν «άριστη μαθήτρια». Αποφοίτησε από το Λανίτειο Γυμνάσιο, με άριστα. Σπούδασε νομικά στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών από το οποίο αποφοίτησε επίσης με άριστα. Έκλεισε τον επαγγελματικό της κύκλο, μετά από δεκαοκτώ χρόνια προσφοράς, το Φεβρουάριο του 2019, και πάλι με άριστα...


Ευτύχισε σε μια εποχή όπου οι πόρτες των σπιτιών μένανε ανοικτές και το «κοπιάστε μέσα» ήταν στα χείλη κάθε νοικοκυράς. Γαλουχήθηκε σε μια γενιά και μια γειτονιά, όπως εκεί, στον Αη Αντώνη, όπου η κουμέρα η Εμινέ με την κουμέρα την Ανθούλλα έπιναν παρέα ξέγνοιαστα τον πρωινό τους καφέ, ήσυχες γιατί η Γεωργία με την Φατμέ μαζί, έπαιζαν ανέμελες στο παραδίπλα χωράφι...


Σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής της, πάντα, μέσα στα κοινά και στους αγώνες, με την αρχή: «Κανένα χρόνο δεν τον ζούμε για να τον αφήσουμε να στραφεί άσκοπα», δεν άφησε μέρα στην απραξία. Μπροστά και πρώτη στις μαθητικές εκδηλώσεις, μια έντονη φοιτητική ζωή και ανάμειξη στο φοιτητικό κίνημα, δραστήρια στο δικηγορικό σώμα, για να φτάσει στο αποκορύφωμα της δυναμικότητας της στον δημόσιο βίο...

Γιωργούλλα, η ζωγράφος...
Και, αυτή η μαχητικότητα δεν σταματά, δεν βγαίνει στη σύνταξη. Παρέδωσε τα κλειδιά του γραφείου της, με ένα γνωμικό του Μενέλαου Λουντέμη στα χείλη, και στο οποίο πιστεύει: «Να φεύγεις με το κεφάλι ψηλά και να κλείνεις την πόρτα χαμογελώντας. Γιατί, εσύ ένιωσες, δεν κρύφτηκες. Γιατί εσύ ότι είχες να δώσεις το έδωσες. Και, γιατί, πολύ απλά σε περιμένουν άλλα, καλύτερα, που μόνο όταν φύγεις θα τα συναντήσεις»

9701497326139740688554655736273112681414656n
 

Καθ' όλη τη διάρκεια της υπηρεσίας της είχε ένα ιδιαίτερο πάθος. Την Τέχνη και τους ανθρώπους της. Στα χέρια της μέσα συναπάντησαν η δεξιότητα και το όνειρο δεκάδων καλλιτεχνών, το κεφάλαιο, «πολιτισμόςκαι ανάπτυξη» βρήκε τον χώρο του όταν με δικές της εισηγήσεις, παρεμβάσεις αρκετές εκδηλώσεις γίνανε τέρψη των Λεμεσιανών.


Και τώρα τι; Και τώρα συνάντησε αυτά που την περίμεναν. Ένα καμβά, ένα πινέλο, και τα χρώματα του ουράνιου τόξου.


Τι άλλο από «υπηρέτης» της τέχνης είναι ένας ζωγράφος...


Ναι, και τώρα ήρθε η ώρα για να χαρούμε και αυτές της τις υπηρεσίες, την, ζωγράφο Γιωργούλλα. Είναι έτοιμη! Είναι έτοιμη για μια ατομική έκθεση! Είναι έτοιμη, να βρεθεί επάξια στη σειρά: «Κύπριοι Ζωγράφοι».


Αυτή η «ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΑΣ», ένα από τα πιο αγαπητά και αγαπημένα πρόσωπα που πέρασαν από την υπηρεσία του Δήμου Λεμεσού, η Γιωργούλλα Λεωνίδα, είναι παντρεμένη με το Νίκο Χατζηνικολάου και έχει ένα γιο, τον Σταύρο. Δεν παύει με κάθε ευκαιρία να δηλώνει: «Χαίρομαι γιατί σε αυτή την προσπάθειά μου και την επαγγελματική μου σταδιοδρομία είχα τη στήριξη του συζύγου μου Νίκου».
Με την άδεια της, απ' αυτό το σημείωμα, θα κλέψω δυο γραμμές να στείλω τον απέραντο θαυμασμό, τον σεβασμό και την εκτίμηση μου στον Κώστα Λεωνίδα...

9721495926139737088555011607490573948682240o


Του Τάκη Μιχαήλ/ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΛΕΜΕΣΟΣ

 

Τι έγραψαν συμπολίτες για την Γιωργούλλα Λεωνίδα:

Έφη Κωνσταντίνου: «Κάποτε θα πρέπει να μάθουμε να λέμε ''ευχαριστώ σε γνωστούς και σε άγνωστους που προσέφεραν στην πόλη, στα κοινά, σε συνανθρώπους μας κ.λ.π»

Σάκης Στυλιανού: Μια εκλεκτή συμπολίτισσα από οικογένεια με κοινωνική και ταξική προσφορά στην πατρίδα και στη Λεμεσό μας. Είμαστε πολύ τυχεροί που την πήραμε «μεταγραφή» από τον Δήμο Λευκωσίας και τον Λέλλο Δημητριάδη. Η πόλη που ξέρουμε σήμερα, ο Δήμος που ζούμε τώρα στο 2020 έχει την σφραγίδα, την συμβολή της. Την ευχαριστούμε και είναι παράδειγμα προς μίμηση.

Ελεάνα Λεωνίδα: Περήφανη για την αδελφή μου!

Μάριος Πέτρου Πολυκάρπου: Την αγάπη και εκτίμηση μου στην Γιωργούλλα ,φίλη και συμμαθήτρια μου από το 1960 μέχρι το 1972. Πάντα να είναι ευτυχισμένη. 

Κίκα Χατζής: Ο κ. Τάκης Μιχαήλ την σκιαγράφησε με μεγάλη επιτυχία. Χαίρομαι ιδιαίτερα που αναγνωρίζεται η εξαιρετική παρουσία της στην άσκηση των καθηκόντων της! 

Νίτσα Κυπριανού: Εργατική, μαχητική και επίμονη στο να φέρει σε πέρας τα πολλαπλά της καθήκοντα. Κι αυτό γιατί πίστευε πως η υλοποίηση τους θα εξυπηρετούσε την βελτίωση, αναβάθμιση και καλύτερη ποιότητα ζωής στον κάθε συμπολίτη της! Θερμά συγχαρητήρια Γιωργούλλα μου και ό,τι καλύτερο στη ζωή σου! 

Άννα Λεωνίδου: Φίλε Τάκη, διάβασα με συγκίνηση τα όσα έγραψες χωρίς υπερβολή με την χρυσή σου πένα, για ένα χρυσό άνθρωπο που τιμά την οικογένεια, το φύλο και την καταγωγή της! 

Ρίκα Δημητρίου: Άξια 'υπηρέτης' του τόπου μας! 

Σάββας Στούππας: Έχω συνεργαστεί μαζί της για 15 συναπτά έτη. Την χαιρετώ και της εύχομαι ότι καλύτερο για τη συνέχεια. 
Ερμιόνη Κοιλανιώτη Κάτσιης: Η Γιωργούλλα, εκτός από όλα αυτά που αναφέρονται από τον κ. Μιχάηλ, είναι και ψυχούλα. Συμπονετική, ευαίσθητη, καλοσυνάτη και σπουδαία φίλη. Αγαπημένη μου! 

Στέλιος Αβρααμίδης: Πολύ δυναμική γυναίκα και είμαι τυχερός που υπηρέτησα επί της θητείας της στον δήμο Λεμεσού.

Διαβάστηκε 1167 φορές

Leave a comment

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα της Κύπρου! Η εφημερίδα «Λεμεσός» είναι η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα όχι μόνο της πόλης και επαρχίας Λεμεσού αλλά και παγκύπρια. Κυκλοφορεί κάθε Παρασκευή σε χιλιάδες αντίτυπα και διανέμεται δωρεάν... [περισσότερα]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ: P & E Publishers & Advertising Ltd
Διεύθυνση: ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 67,
EVIS COURT, ΓΡ.1, 3052, ΛΕΜΕΣΟΣ
Email: elemesos@cytanet.com.cy
Τηλ: 25877464, 25877465, 99348555
Fax: 25565325

Top